در سال ۱۴۰۲ میزان سرمایهگذاری به ازای هر شغل ایجاد شده در بخش صنعت کاهش یافته و این میتواند منجر به کاهش رشد بهرهوری در این حوزه شود.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز به نقل از بازار، یکی از شاخصهای مهم برای ارزیابی پویایی بخش صنعت، وضعیت پروانههای بهرهبرداری است که میزان استفاده از واحدهای صنعتی جدید را نشان میدهد. این شاخص اطلاعات مفیدی در خصوص تعداد، اشتغال و سرمایهگذاری طرحهای صنعتی فراهم میآورد.
بررسیهای صورتگرفته از دادههای وزارت صنعت، معدن و تجارت نشان میدهند که تعداد پروانههای بهرهبرداری در سال ۱۴۰۲ نسبت به سال قبل افزایش داشته است، که نشاندهنده رشد روند اعطای مجوزهای صنعتی در سال گذشته است.
در سال ۱۴۰۲، تعداد پروانههای بهرهبرداری با رشد قابل توجهی مواجه شد. بهطور خاص، تعداد مجوزها در این سال نسبت به سال گذشته ۳۶ درصد افزایش پیدا کرده است. علاوه بر این، در این مدت، اشتغال حاصل از این پروانهها نیز رشد چشمگیری داشت.
بهطوری که هر پروانه بهرهبرداری در سال ۱۴۰۲ بهطور متوسط ۳۹۷ شغل ایجاد کرده است، که این میزان اشتغال در مقایسه با سال گذشته ۷۷ درصد رشد داشته است. این افزایش در اشتغالزایی بهویژه در صنایع مختلف صنعتی، نمایانگر پویایی بیشتر در بازار کار این بخش است.
سرمایهگذاری در پروانههای بهرهبرداری
با این حال، وضعیت سرمایهگذاری در واحدهای صنعتی بهعنوان شاخص دیگری برای سنجش وضعیت پویایی صنعت، نتایج متفاوتی را نشان میدهد. در سال ۱۴۰۲، سرمایهگذاری به ازای هر واحد پروانه بهرهبرداری (به قیمتهای ثابت) تغییرات چندانی نداشته و تقریباً ثابت باقیمانده است.
میزان سرمایه به ازای هر پروانه در سال ۱۴۰۲ معادل ۵۷.۸ میلیون ریال بوده که در مقایسه با سال گذشته، کاهش یا افزایش معناداری نداشته است. این نشان میدهد که سرمایهگذاری در برخی صنایع رشد منفی داشته است، بهویژه در بخشهای تولید انرژی، چوب و محصولات چوبی، محصولات شیمیایی، سیمان و برخی دیگر از صنایع. این کاهش سرمایهگذاری میتواند به معنای کاهش تمایل سرمایهگذاران به سرمایهگذاری در برخی حوزهها باشد.
یکی دیگر از شاخصهای مهم، نسبت سرمایه به اشتغال ایجاد شده در پروانههای بهرهبرداری است. این شاخص نشاندهنده میزان سرمایهگذاری برای ایجاد هر شغل صنعتی است.
بررسیها نشان میدهند که در سال ۱۴۰۲، به ازای هر شغل جدید در بخش صنعت، ۱۴۶ میلیون ریال سرمایهگذاری به قیمتهای ثابت ۱۳۹۰ نیاز بوده است، که در مقایسه با سال گذشته ۴۳ درصد کاهش داشته است. این کاهش به معنای آن است که بهطور متوسط برای ایجاد هر شغل، سرمایهگذاری کمتری نسبت به سالهای گذشته صورت گرفته است.
تأثیر کاهش سرمایهگذاری بر بهرهوری
کاهش سرمایهگذاری به ازای هر نفر اشتغال ایجاد شده به این معناست که بهطور متوسط، هر کارگر صنعتی با سرمایه کمتری در بخش صنعت مشغول به کار خواهد شد. این موضوع میتواند نشاندهنده کاهش رشد بهرهوری در بخش صنعت باشد. بهطور کلی، رشد بهرهوری بخش صنعت ارتباط مستقیم با انباشت سرمایه دارد.
بنابراین کاهش میزان سرمایهگذاری در هر مجوز صنعتی میتواند منجر به کندتر شدن رشد بهرهوری عوامل تولید شود. این روند باید در سیاستگذاریهای آتی مورد توجه قرار گیرد تا از کاهش بهرهوری در بخش صنعت جلوگیری شود.
با این اوصاف باید گفت، در حالی که در سال ۱۴۰۱ تعداد پروانهها کاهش یافته بود، در سال ۱۴۰۲ این روند معکوس شده و تعداد پروانهها افزایش یافته است. این افزایش نشاندهنده روند روبهرشد در اعطای مجوزهای صنعتی است، اما باید توجه داشت که این پروانهها عمدتاً نتیجه سرمایهگذاریهای سالهای گذشته هستند و تأثیر واقعی آنها در سالهای آینده نمایان خواهد شد.
همچمنین از سال ۱۳۹۹، بهطور مشهودی سرمایهگذاری برای ایجاد اشتغال در بخش صنعت کاهش یافته است. اگرچه این روند نشاندهنده گرایش بخش صنعت به فعالیتهای کمسرمایهتر است، اما کاهش میزان سرمایهگذاری به ازای هر شغل میتواند به کاهش بهرهوری نیروی کار و کند شدن رشد صنعتی منجر شود. این امر نیازمند توجه بیشتر در سیاستگذاریهای صنعتی برای بهبود شرایط تولید و بهرهوری در سالهای آتی است.
مطالب مرتبط:
تاثیر صنعتی شدن بر افزایش بهرهوری و ایجاد اشتغال در بخشهای مختلف