در نوروز امسال، میتوانید ترجمه گزارش چشمانداز بهرهوری آسیایی – به عنوان جدیدترین گزارش مهم سازمان بهره وری آسیایی – را در پایگاه خبری بهرهورنیوز که به صورت سلسلهوار منتشر میشود، دنبال کنید. در دوازدهمین روز از سال 1404، بخش پنجم از مقاله «تاثیرات تغییرات اقلیمی بر بهرهوری کشاورزی و پیامدهای سیاستی (CLIMATE CHANGE ON AGRICULTURAL PRODUCTIVITY AND POLICY IMPLICATIONS)» را در ادامه میخوانید.
5 نتایج (اثرات مستقیم تغییرات آب و هوایی بر بهره وری کشاورزی)
در این مطالعه از ناهنجاری آب و هوا که به عنوان تفاوت بین میانگین مقدار آب و هوا از سال 1961 تا 1990 و مقدار واقعی آب و هوا برای هر سال تعریف می شود، استفاده شد. شکاف رو به رشد در ناهنجاری های آب و هوایی نشان دهنده همگرایی فزاینده بین مقادیر مثبت و منفی در مقایسه با میانگین آب و هوای گذشته است.
برای محاسبه اثرات ناهنجاری های مثبت و منفی، یک متغیر مجذور برای متغیر مستقل اعمال شد. این رویکرد مطالعه را قادر میسازد تا اثرات غیرخطی تغییرپذیری آب و هوا بر بهرهوری را به تصویر بکشد، با تشخیص اینکه حتی انحراف جزئی از شرایط بهینه میتواند منجر به تغییرات قابلتوجهی در تولید کشاورزی شود.
با استفاده از متغیر مجذور، این مطالعه بررسی میکند که چگونه افزایش بزرگی ناهنجاریهای آب و هوایی، چه مثبت یا منفی، اثرات بر بهرهوری را تشدید میکند و ماهیت آستانه پاسخهای کشاورزی به شوکهای آب و هوایی را نشان میدهد.
در این زمینه ویژگی های منحصر به فرد کشاورزی مورد توجه قرار گرفت. کشاورزی که بسیار حساس به آب و هوا است، در سطوح بهینه دما و بارندگی بیشترین بازدهی را دارد. هر گونه انحراف، اعم از افزایش یا کاهش، می تواند منجر به کاهش عملکرد شود و در نتیجه بر بهره وری کلی کشاورزی تأثیر بگذارد.
این امر به ویژه با توجه به اینکه کشاورزی در بسیاری از کشورهای آسیایی به دلیل عوامل اقلیمی و محیطی منطقه ای، اغلب در نزدیکی چنین آستانه های بهینه عمل می کند بسیار مهم است. هنگامی که دما یک درجه از میانگین افزایش یا کاهش می یابد، بهره وری کشاورزی 0.3٪ کاهش می یابد.
این نشان می دهد که اگر میانگین تاریخی شرایط آب و هوایی بهینه را برای تولید کشاورزی یک کشور نشان دهد، ناهنجاری های مثبت یا منفی بزرگتر می تواند تولید را مختل کند و منجر به کاهش بهره وری شود.
جالب توجه است، ناهنجاریهای بارندگی از نظر آماری در تأثیرگذاری بر بهرهوری کشاورزی معنیدار نبودند، که احتمالاً نشاندهنده ظرفیت بیشتر منطقه برای انطباق با تغییرپذیری بارندگی از طریق اقداماتی مانند زیرساختهای آبیاری است.
این یافته بر حساسیت فوریتر و عمیقتر بهرهوری کشاورزی در کشورهای آسیایی به تغییرات دما تأکید میکند و بر نیاز به استراتژیهای سازگاری تأکید میکند که بهطور خاص خطرات مربوط به دما را در مواجهه با افزایش تغییرات آب و هوایی بررسی میکند.
ادامه دارد …