طرح دولت برای اصلاح الگوی سوخت در ایران باید با حمایت همه افراد، گروهها، دستگاهها و نهادها دنبال شود تا نهایتا بهترین اتفاق به نفع اقتصاد و معیشت ایرانیان رخ دهد.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، علی قنبری در سرمقاله تعادل نوشته است:
به نظرم مهمترین خروجی تصمیمی که دولت اخیرا در زمینه اصلاح قیمت بنزین گرفته، بازگرداندن قطار مدیریت و سیاستگذاری حوزه انرژی کشورمان به مسیر تصمیمسازیهای عاقلانه است. من یکی از نمایندگان مجلس ششم بودم که در آن برهه موافق ایده افزایش تدریجی قیمت حاملهای انرژی از جمله بنزین مطابق تورم بودم.
دولت اصلاحات و مجلس ششم در آن زمان با این هدف این راهبرد را اجرایی کردند که اولا فشاری به مردم وارد نشود، بعد هم زمینه واقعی شدن قیمت سوخت در کشور فراهم شود. ضمن اینکه قرار بر این بود که استفاده از گاز LPG ترویج شود تا جایی که بخش اصلی سوخت خودروها در ایران را نه بنزین، بلکه گاز تامین کند. این تصمیم درست، اما در مجلس هفتم در قالب یک عیدانه نه چندان مبارک تغییر کرد و نمایندگان با طرح تثبیت قیمتها، این ایده را از دستور کار خارج ساختند.
طرح تثبیت قیمتها در واقع آغاز مجموعه مصایب و مفاسدی بود که زمینه بروز بخشی از مهمترین ناترازیهای بنیادین را در کشور ایجاد کرد. اگر امروز اقتصاد ایران با ناترازی انرژی، ناترازی آب، ناترازی بودجهای و…روبهرو است، ریشه آن را باید در طرح تثبیت قیمتها در مجلس هفتم دید و جستوجو کرد. همین که دولت چهاردهم قصد کرده تا قطار مدیریت حوزه انرژی را به مسیر عقلانیت بازگرداند، اتفاقات خوشایندی است و باید از آن دفاع کرد.
اهمیت این تصمیم در آن است؛ اولا اصلاح الگوی مصرف در حوزه انرژی ایجاد میکند. سپس، زمینه کاهش کسری بودجه را فراهم کرده و نهایتا جلوی قاچاق سوخت را بگیرد. البته نباید توقع داشت که به سرعت و در کوتاهمدت، تمام این اهداف محقق شود، بلکه باید زمان کافی به دولت داده شود تا بتواند این اهداف را عملیاتی کند. در حال حاضر به نسبت سایر کشورهای منطقه ایران ارزانترین نرخ بنزین را دارد. گرانترین بنزین در این منطقه در ارمنستان (۱۶۰هزار تومان) فروخته میشود و ارزانترین بنزین نیز به ایران تعلق دارد.
قیمت هر لیتر بنزین افغانستان ۱۱۶ هزار تومان است .بنزین در ایران به سه نرخ ۱۵۰۰ تومانی، بر مبنای سهمیه شصت لیتر برای خودروهای واجد شرایط، سه هزار تومانی بر مبنای سهمیه صد لیتر برای خودروهای واجد شرایط و پنج هزار تومانی برای هر خودرو به میزان ۱۶۰ لیتر در ماه فروخته میشود .
دومین بنزین گران قیمت در سطح همسایگان ایران در ترکیه به قیمت لیتری ۱۴۸ هزار تومان فروخته میشود. وقتی در کشور همسایه ایران، بنزین چنین نرخی داشته باشد، طبیعی است که کانونهای قاچاق از همه امکانات و ابزارها استفاده میکنند تا بنزین ایران را به این کشورها برسانند و سودهای هنگفتی کسب کنند. در حال حاضر روزانه حدود ۱۲۰میلیون لیتر بنزین در کشور تولید میشود، اما میزان مصرف بیشتر از این عدد و حدود ۱۳۳میلیون لیتر است.
هر سال ۶درصد بر میزان رشد بنزین افزوده میشود. بار مالی هر یک میلیون لیتر بنزین حدود ۲۵۰میلیون دلار در سال است. در واقع در هر سال حدود ۶,۵میلیارد دلار سالانه بنزین وارد کشور میشود. تاسفآور اینکه بخشی از این بنزین قاچاق میشود.
اگر جلوی قاچاق بنزین از طریق افزایش نظارتها گرفته شود، ایران عملا نه تنها نیازی به واردات بنزین نخواهد داشت، بلکه میتواند بخشی از بنزین تولیدی خود را نیز با قیمتهای بالا صادر کند. دولت از سوی دیگر باید زمینه ارایه یک سوخت جایگزین برای خودروهای ایرانی را فراهم سازد.
در حال حاضر شهروندانی که بخواهند خودروهای خود را گازسوز کنند، میتوانند این کار را رایگان انجام دهند. دولت باید سوخت LPG وCNG را جایگزین بالای بنزین در خودروهای فعلی کنند تا مصرف انرژی همچنین آلودگی هوا تا حد قابل توجهی کاهش یابد.
در ادامه استفاده از خودروها و موتورسیکلتهای برقی و هیبریدی راهکار دیگری است که میتواند حجم بنزین مصرفی را کاهش دهد. معتقدم طرح دولت برای اصلاح الگوی سوخت در ایران باید با حمایت همه افراد، گروهها، دستگاهها و نهادها دنبال شود تا نهایتا بهترین اتفاق به نفع اقتصاد و معیشت ایرانیان رخ دهد.
مطالب مرتبط: