تحریمها بدون تردید فشار زیادی به اقتصاد کشور وارد کردهاند، اما نباید از اشتباهات مدیریتی و خطاهای محاسباتی در اقتصاد کلان غافل شد. اگر این خطاها اصلاح شود، حتی در شرایط تحریم نیز میتوان سطح تعاملات اقتصادی کشور را دستکم در سطح منطقه افزایش داد.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، حمیدرضا صالحی در یادداشتی در تعادل نوشته است:
در شرایط رکودی فعلی دولت باید مشوقهایی را در حوزه مالیاتی و بیمهای برای بنگاههای اقتصادی و تولیدی در نظر بگیرد تا ابتدا امکان کسب درآمد و بعد مالیاتستانی فراهم شود. روشن است در این شرایط باید بنگاهها تشویق تا از این شرایط خارج شوند و سیاستگذار تصمیماتی بگیرد که در جهت روانسازی و تسهیلگری وضعیت باشد.
از این جهت باید در حوزههای مالیاتی و بیمه تصمیماتی در جهت منافع بنگاهها گرفته شود، چراکه بار درآمد کشور روی دوش همین بنگاهها از طریق مالیات است. به هر حال درآمد نفتی کشور و فروش داراییهای دولت در این مدت پایین آمده و تورم هم بالاست.
تنها امید کسب درآمد کشور از محل تولید و بنگاههای بخش خصوصی است، بنابراین باید کاری انجام شود تا بیمهها با تخفیف در نظر گرفته شده یا چند ماه عقب انداخته شود تا بنگاهها هم بتوانند مالیاتهایشان را به تدریج پرداخت کنند.
اگر واقعا قرار است درآمد کشور از مسیر مالیاتها بالا برود باید اول روانسازی انجام شود و شرکتها بتوانند درآمد ایجاد کنند و روی پای خود بایستند تا کیک اقتصاد بزرگ شود و در نتیجه بتوانند سهم خود را از مالیات پرداخت کنند. اگر این موارد اتفاق نیفتد درآمد هم بالا نمیرود.
دولت به دلیل مالیات و بیمه شریک همه بنگاههاست، بنابراین باید اول شرایط کلی بنگاهها را مطلوب کرد تا درآمد ایجاد کنند تا بعد دولت بتواند سهم خود را به عنوان مالیات به دست آورد. اگر سیاست تنبیهی روی مالیات باشد بنگاهها نمیتوانند درآمدزایی کنند، اما دولت این موضوع را به عکس میبیند و فشار بیشتری از لحاظ مالیاتی میآورد.
در حال حاضر وقتی کارخانهها مواد اولیهشان گران میشود و قیمتشان دوبرابر شده، آیا میتوانند قیمتهای خود را دوبرابر کنند؟ طبیعتا مشتری نخواهند داشت و زیان میکنند. بنابراین ما شاهد زیان بنگاهها و ورشکستگیشان در آینده نزدیک خواهیم بود.
این فشار بیشتر در بخش مواد غذایی و خوراک و معیشت مردم است و در صنعت هم وجود دارد، اما فشار در بخش معیشتی بیشتر است.
تحریمها بدون تردید فشار زیادی به اقتصاد کشور وارد کردهاند، اما نباید از اشتباهات مدیریتی و خطاهای محاسباتی در اقتصاد کلان غافل شد. اگر این خطاها اصلاح شود، حتی در شرایط تحریم نیز میتوان سطح تعاملات اقتصادی کشور را دستکم در سطح منطقه افزایش داد.
کشورهای منطقه به بسیاری از محصولات ایران نیاز دارند، اما سیاستهای غلط ارزی و تجاری مانع از استفاده از این ظرفیتها شده است. یکی از سیاستهایی که باید دنبال شود، این است که دولت به جای تصدیگری، اجازه بدهد بخش خصوصی در خارج از مرزها به دنبال ایجاد درآمد ارزی باشد.
مطالب مرتبط: