هیچ کشوری مانند ایران با شدت مصرف انرژی مواجه نیست. در این وضعیت راهی جز سرمایهگذاری روی سیاستهای کاهنده نداریم و باید روی راندمان تولید، افزایش کیفیت و ارتقای بهرهوری متمرکز شویم.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، آرش نجفی در یادداشتی در روزنامه تعادل نوشته است:
در دنیا بهینهسازی مصرف یکی از محورهای تولید به شمار میآید و برای آن سیستمهای حمایتی طراحی شده است هرچند در ایران چنین دیدگاهی وجود ندارد. وزارت نیرو و وزارت نفت ایران تاکنون روی کاهش مصرف متمرکز نشدند و تنها برای افزایش سطح تولید انرژی برنامهریزی کردند. در ایران، سالانه بین ۱۵ تا ۲۰درصد مصرف گاز افزایش مییابد. بیشترین مصرف گاز، خانگی است.
در حال حاضر با مقایسه GDP ایران و مصرف گاز، میبینیم که هماهنگی بین این دو وجود ندارد. همین شرایط در حوزه برق هم حاکم است. در بحث برق ۲۰ هزار مگاوات کمبود داریم که در سال آینده به چالش جدی تبدیل میشود.
در این وضعیت راهی جز سرمایهگذاری روی سیاستهای کاهنده نداریم و باید روی راندمان تولید، افزایش کیفیت و ارتقای بهرهوری متمرکز شویم. آنچه بر اساس آمار و ارقام مشخص است، سیستم تولید نیروگاهی کشور بهشدت دچار هدررفت انرژی است. در حقیقت در نظام توزیع انرژی قوی نیستیم.
هیچ کشوری مانند ایران با شدت مصرف انرژی مواجه نیست. بعد از ایران، کشوری از نعمت بالای انرژی برخوردار بوده که به نسبت وسعت کوچک، هر لیتر بنزین را به قیمت ۲۰ هزار تومان، عرضه میکند. از طرفی هم باید توجه داشت که عدد قاچاق بنزین هم بهگونهای است که نشان میدهد یک سیستم از آن حمایت میکند.
اگر سطح پیچیدگی صنایع پتروشیمی بیشتر شود، ارزشافزوده آنها هم بیشتر خواهد شد و قیمت عرضه آنها نیز بالا میرود. در غیر این صورت کالاهای پتروشیمی را کشورهای دیگر با قیمت پایین میخرند و زنجیره به سمت کالاهای با پیچیدگی بیشتر را آنها ادامه میدهند. ظرفیت تولید ۲۰ هزار مگاوات انرژی خورشیدی را داریم.
از طرفی همین امروز به دلیل کمبود گاز، مصرف گاز مایع را آغاز کردیم. متاسفانه رویکرد دولت در تصمیمگیریها و سیاستگذاریها باوجود اینکه با شرایط خاصی روبهرو هستیم، تغییری نکرده است. درواقع هیچ اصلاحی در برنامههای وزارتخانههای مربوط شاهد نیستیم.
پیشنهادهای سازندهای از طرف بخش خصوصی درباره بهروزرسانی سیستمهای سرمایشی و گرمایشی در کل کشور، ارایه میشود؛ اما متاسفانه سیاستگذاران توجهی به این مسائل نمیکنند و باید متوجه باشیم که اقتصاد در حال نزدیک شدن به شرایط سقوط و ریزش (کلپس) است.
بخش خصوصی توان لازم برای اصلاح وضعیت مصرف را دارد مشروط بر اینکه دولت اجازه دهد. به دلیل ناکارآمدی، میزان مصرف انرژی، ۲۵ درصد نسبت به جمعیت، بیشتر است و در برابر نوسازی صنعت، مقاومت میشود.