پشت پرده نرخ رشد اقتصاد و دستاوردسازی برای بهرهوری یا به عبارتی موج سواری روی آمار چیست؟
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، دکتر تیمور رحمانی در یادداشتی نوشته است:
در خبرها آمده بود: «رشد اقتصادی بهطور متوسط در سالهای ۱۴۰۰-۱۴۰۲ برابر با ۵/۴ درصد مبتنی بر اطلاعات بانک مرکزی و ۳/۵ درصد مبتنی بر اطلاعات مرکز آمار ایران بوده است که بیش از ۷۵ درصد از آن از محل بهرهوری حاصل شده است؛ در حالی که در دهه نود متوسط رشد اقتصادی برابر با ۰/۹ درصد و سهم بهرهوری در آن صفر بوده است.»
اما این توضیح لازم است: اقتصاد ایران در طول نزديك به پنج دهه، رشد اقتصادی پرنوسانی داشته است. دلیل آن است که از شروع دهه ۱۳۵۰، نقش بهره وری در رشد اقتصادی ایران به شدت تضعیف شده است و رشد اقتصادی ما عمدتا متکی به مهیا کردن عوامل تولید (ماشین آلات و مواد اولیه وارداتی) و لذا متکی به درآمد نفت برای انباشت عوامل بوده است.
همین موضوع سبب شده است با افزایش درآمدهای نفتی رشد اقتصادی بهبود یابد و با کاهش درآمدهای نفتی چه به دلیل کاهش قیمت نفت و چه به دلیل تحریم، رشد اقتصادی به شدت کاهش یابد و منفی شود.
این در حالی است که اگر رشد اقتصادی متکی به رشد بهره وری باشد با این شدت تحت تاثیر نوسانات درآمدهای نفتی قرار نمی گیرد.
از آنجا که در آینده نقش منابع در رشد اقتصادی تضعیف می شود، تداوم اتکای رشد اقتصادی به انباشت عوامل تولید نه تنها همچنان رشد اقتصادی را بی ثبات نگه می دارد، بلکه متوسط رشد اقتصادی پایین را به همراه خواهد داشت.
رشد اقتصادی در بازه زمانی ۱۴۰۰-۱۴۰۲، بیشتر از محل «فروش نفت» و «احیای اقتصاد جهانی در دوران پساکرونا» انجام پذیرفته است. رشد بهره وری زمانی پایدار خواهد بود که از طریق «توسعه مدیریت» و «ارتقای کیفیت نظام حکمرانی» محقق گردد و موجبات ارتقای کیفیت زندگی مردم و افزایش رفاه اجتماعی را فراهم نماید.
به نقل از کانال قواعد بازی