امسال ناترازی برق به نسبت سالهای قبل بالاتر رفته است و ناترازی از مرز ۳۰هزار مگاوات فراتر رفته است. از یك طرف حجم ناترازیهای برق بالا رفته و از سوی دیگر به دلیل خشكسالی، امكان استفاده از ظرفیتهای نیروگاههای برقابی هم ممكن نیست.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، حمیدرضا صالحی، در یادداشتی در تعادل نوشته است:
هم رییسجمهور و هم وزیر نیرو این روزها نسبت به تداوم ناترازی انرژی به خصوص برق در كشور اظهار نگرانی كرده و اعلام كردهاند، برنامههای عملیاتی برای عبور از این چالش تدارك دیدهاند. بسیاری از ایرانیان نگران پیك مصرف برق و آب در بهار و تابستان هستند. واقع آن است كه سیاستهای دولتهای قبلی در حوزه تولید و مصرف برق به هیچ عنوان راهگشا نبوده و كمكی به حل معضلات انرژی در كشورمان نكرده است.
امسال ناترازی برق به نسبت سالهای قبل بالاتر رفته است و ناترازی از مرز ۳۰هزار مگاوات فراتر رفته است. از یك طرف حجم ناترازیهای برق بالا رفته و از سوی دیگر به دلیل خشكسالی، امكان استفاده از ظرفیتهای نیروگاههای برقابی هم ممكن نیست.
در واقع به دلیل خشكسالی ایران نمیتواند از حدود ۹هزار مگاوات ظرفیت نیروگاههای آبی خود استفاده كند. روشن است كه پروژههای سرمایهگذاری و تولید برق، زیرساختی بوده و زمانبر هستند. اما چه باید كرد و دولت چگونه میتواند به این شكل ناترازی پایان دهد.
معتقدم دولت در نخستین گام باید مشوقهایی برای اصلاح الگوی مصرف به كار بگیرد. دامنه وسیعی از ایرانیان از كولرهای گازی و پر مصرف استفاده میكنند. از سوی دیگر دولت هرچه سریعتر باید زمینه گسترش انرژیهای تجدیدپذیر را فراهم كنند. هیچ تحریمی نمیتواند خورشید را در ایران تحریم كند و زمینه استفاده از این انرژی را مسدود كند. یكی دیگر از راهبردهای كوتاهمدت اصلاح ساعت رسمی كشور است.
برآوردهای دقیق نشان میدهد این اقدام به خودی خود میتواند حدود هزار مگاوات از بار شبكه را كاهش دهد؛ این عدد، معادل برق تولیدی نیروگاه اتمی بوشهر است. راهبرد دیگر استفاده از ایده دوركاری برای ادارات دولتی است؛ شخص رییسجمهور بارها بر مصرف بیرویه ادارات دولتی اشاره كردهاند. نمیتوان گفت همه مشكلات حل میشود و با این تصمیم همه مشكلات ناترازی برق، كاملا رفع میشود.
اما اثر گذار است. بیش از ۵میلیون نفر نیروی دولتی در ادارات ایرانی كار میكنند. این عدد بالایی است و نشان میدهد چقدر انرژی در ادارات دولتی هدر میرود. همه برنامههای كشور باید در راستای بزرگ كردن كیك اقتصاد كشور باشد. برای این منظور تولید و صنعت كشور باید افزایش یابد. نباید بازارهای صادراتی كشور كه برای آن هزینه و تلاشهای بسیاری صورت گرفته به دلیل ناترازی برق از دست رفته و خسارات فراوانی را متوجه كشوركنند.
امروز كیك اقتصادی ایران به نسبت دهه ۹۰ به یك سوم كاهش یافته است. دلیل این امر تحریمها و مشكلات ناترازیهای داخلی است. صنعت برق ایران یكی از صنایع مهمی است كه از سوی امریكا و غرب تحریم شده است. وقتی تحریمها در اثر توافق كاهش یابد، طبیعی است كه سرمایهگذاری در این صنعت بیشتر شده و كشور در شرایط تازهای قرار میگیرد.
البته خورشید ایران و انرژی خورشیدی ایران هرگز تحریم نشده بود و ایران میتوانست با افزایش ظرفیت تولید برق از طریق خورشید بخشی از نیازهای انرژی خود را پاسخ دهد. سرمایهگذاران داخلی هم میتوانند به دولت كمك كنند. بسیاری از افراد و گروهها در داخل تلاش میكنند از ورود سرمایهگذاران داخلی در صنعت برق جلوگیری كنند.
همین امروز نیروگاههایی در كشور وجود دارند كه میتوانند با ظرفیت ۲برابر كار كنند. اما در برابر توسعه این نیروگاهها مانعتراشی میشود. اما وقتی وزارت نیرو خود در تجارت برق ذینفع است و قیمتها را در بورس و صنایع و… دستوری میكند، سرمایهگذاران نمیتوانند به این صنعت ورود كنند. نهایتا این صنعت رونق نمیگیرد.
در بخش بهینه ساز مصرف هم همین شكل است. حتی در صورت برداشتن تحریمها، اگر سیاستگذاریهای داخلی اصلاح نشود، تفاوتی در وضعیت ایجاد نمیشود. به نظرم در صورتی كه دوئلت به این گزارههای مهم توجه كند و از قیمتگذاری دستوری در صنعت برق دست بردارد، اصلاح الگوی مصرف را در دستور كار قرار دهد، ساعت رسمی كشور را متناسب با نیازهای انرژی تنظیم كند و از هدررفت انرژی در ادارات و منازل جلوگیری كند، میتوان نسبت به حل ناترازی برق در میانمدت امیدوار ماند. ضمن اینكه باید زمینه حضور بخش خصوصی در سرمایهگذاری این حوزه نیز فراهم شود.
مطالب مرتبط: