امسال ناترازی برق به نسبت سالهای قبل بالاتر رفته است و ناترازی از مرز ۳۰هزار مگاوات فراتر رفته است. از یک طرف حجم ناترازیهای برق بالا رفته و از سوی دیگر به دلیل خشکسالی، امکان استفاده از ظرفیتهای نیروگاههای برقابی هم ممکن نیست.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، حمیدرضا صالحی، در یادداشتی در تعادل نوشته است:
هم رییسجمهور و هم وزیر نیرو این روزها نسبت به تداوم ناترازی انرژی به خصوص برق در کشور اظهار نگرانی کرده و اعلام کردهاند، برنامههای عملیاتی برای عبور از این چالش تدارک دیدهاند. بسیاری از ایرانیان نگران پیک مصرف برق و آب در بهار و تابستان هستند. واقع آن است که سیاستهای دولتهای قبلی در حوزه تولید و مصرف برق به هیچ عنوان راهگشا نبوده و کمکی به حل معضلات انرژی در کشورمان نکرده است.
امسال ناترازی برق به نسبت سالهای قبل بالاتر رفته است و ناترازی از مرز ۳۰هزار مگاوات فراتر رفته است. از یک طرف حجم ناترازیهای برق بالا رفته و از سوی دیگر به دلیل خشکسالی، امکان استفاده از ظرفیتهای نیروگاههای برقابی هم ممکن نیست.
در واقع به دلیل خشکسالی ایران نمیتواند از حدود ۹هزار مگاوات ظرفیت نیروگاههای آبی خود استفاده کند. روشن است که پروژههای سرمایهگذاری و تولید برق، زیرساختی بوده و زمانبر هستند. اما چه باید کرد و دولت چگونه میتواند به این شکل ناترازی پایان دهد.
معتقدم دولت در نخستین گام باید مشوقهایی برای اصلاح الگوی مصرف به کار بگیرد. دامنه وسیعی از ایرانیان از کولرهای گازی و پر مصرف استفاده میکنند. از سوی دیگر دولت هرچه سریعتر باید زمینه گسترش انرژیهای تجدیدپذیر را فراهم کنند. هیچ تحریمی نمیتواند خورشید را در ایران تحریم کند و زمینه استفاده از این انرژی را مسدود کند. یکی دیگر از راهبردهای کوتاهمدت اصلاح ساعت رسمی کشور است.
برآوردهای دقیق نشان میدهد این اقدام به خودی خود میتواند حدود هزار مگاوات از بار شبکه را کاهش دهد؛ این عدد، معادل برق تولیدی نیروگاه اتمی بوشهر است. راهبرد دیگر استفاده از ایده دورکاری برای ادارات دولتی است؛ شخص رییسجمهور بارها بر مصرف بیرویه ادارات دولتی اشاره کردهاند. نمیتوان گفت همه مشکلات حل میشود و با این تصمیم همه مشکلات ناترازی برق، کاملا رفع میشود.
اما اثر گذار است. بیش از ۵میلیون نفر نیروی دولتی در ادارات ایرانی کار میکنند. این عدد بالایی است و نشان میدهد چقدر انرژی در ادارات دولتی هدر میرود. همه برنامههای کشور باید در راستای بزرگ کردن کیک اقتصاد کشور باشد. برای این منظور تولید و صنعت کشور باید افزایش یابد. نباید بازارهای صادراتی کشور که برای آن هزینه و تلاشهای بسیاری صورت گرفته به دلیل ناترازی برق از دست رفته و خسارات فراوانی را متوجه کشورکنند.
امروز کیک اقتصادی ایران به نسبت دهه ۹۰ به یک سوم کاهش یافته است. دلیل این امر تحریمها و مشکلات ناترازیهای داخلی است. صنعت برق ایران یکی از صنایع مهمی است که از سوی امریکا و غرب تحریم شده است. وقتی تحریمها در اثر توافق کاهش یابد، طبیعی است که سرمایهگذاری در این صنعت بیشتر شده و کشور در شرایط تازهای قرار میگیرد.
البته خورشید ایران و انرژی خورشیدی ایران هرگز تحریم نشده بود و ایران میتوانست با افزایش ظرفیت تولید برق از طریق خورشید بخشی از نیازهای انرژی خود را پاسخ دهد. سرمایهگذاران داخلی هم میتوانند به دولت کمک کنند. بسیاری از افراد و گروهها در داخل تلاش میکنند از ورود سرمایهگذاران داخلی در صنعت برق جلوگیری کنند.
همین امروز نیروگاههایی در کشور وجود دارند که میتوانند با ظرفیت ۲برابر کار کنند. اما در برابر توسعه این نیروگاهها مانعتراشی میشود. اما وقتی وزارت نیرو خود در تجارت برق ذینفع است و قیمتها را در بورس و صنایع و… دستوری میکند، سرمایهگذاران نمیتوانند به این صنعت ورود کنند. نهایتا این صنعت رونق نمیگیرد.
در بخش بهینه ساز مصرف هم همین شکل است. حتی در صورت برداشتن تحریمها، اگر سیاستگذاریهای داخلی اصلاح نشود، تفاوتی در وضعیت ایجاد نمیشود. به نظرم در صورتی که دوئلت به این گزارههای مهم توجه کند و از قیمتگذاری دستوری در صنعت برق دست بردارد، اصلاح الگوی مصرف را در دستور کار قرار دهد، ساعت رسمی کشور را متناسب با نیازهای انرژی تنظیم کند و از هدررفت انرژی در ادارات و منازل جلوگیری کند، میتوان نسبت به حل ناترازی برق در میانمدت امیدوار ماند. ضمن اینکه باید زمینه حضور بخش خصوصی در سرمایهگذاری این حوزه نیز فراهم شود.
مطالب مرتبط: