برای كاهش تبعات تحریمها ایران باید زمینههای كنشگری بیشتری را برای بخش خصوصی فراهم كند. با استفاده از توان فعالان بخش خصوصی ایران میتواند اهرم تحریم كه دراختیار طرف مقابل قرار دارند را بیاثر كند.
به گزارش پایگاه خبری بهرهورنیوز، حميدرضا صالحی در سرمقاله تعادل نوشته است:
در شرایطی كه مذاكرات ایران و اروپا بر سر مكانیسم ماشه و اسنپبك همچنان ادامه دارد و دو طرف تلاش میكنند راهی برای عبور از این چالش پیدا كنند، یافتن پاسخی برای این پرسش كه بازگشت اسنپبك و مكانیسم ماشه یا هر نام دیگری كه دارد چه شرایطی را برای اقتصاد و تجارت ایران ایجاد میكند؟ دارای اهمیت است.
براساس اطلاعاتی كه ما از مراجع مسوول دریافت كردیم بازگشت اسنپبك حد بالایی از تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل را متوجه اقتصاد ایران میكند، ضمن اینكه این فرصت را به دشمنان ایران و مراجع بینالمللی میدهد كه برخوردهای قهرآمیزتری با ایران داشته باشند.
نباید فراموش كرد كه یكی از خروجیهای اسنپبك بازگشت ایران ذیل فصل هفتم شورای امنیت است. بالطبع ایران از گذشته تا به امروز، تجربههای زیادی از تحریمها داشته و به خوبی میداند كه تحریمها در حوزههایی چون تبادلات اقتصادی و هزینههای مبادله تجاری تا چه اندازه، میتواند اقتصاد ایران را تحتالشعاع قرار دهد.
همین وضعیت امروز ایران كه وضعیت نه جنگ و نه صلح است، اقتصاد را در وضعیت ركود قرار داده است. اگر قرار باشد نگرانیهای مكانیسم ماشه هم به نگرانیهای ایران افزوده شود، انتظارات تورمی باعث افزایش نوسان در بازارهای مختلف میشود. هرچند ایران تلاش كرده تابآوری اقتصاد خود را افزایش دهد، اما تابآوری به این معنا زمانی میتواند اثرگذار باشد كه ایران بتواند در هر مرحله قویتر از قبل باشد نه اینكه در هر مرحله فشار بیشتری را با تحریمهای تازه تحمل كند و بعد توقع داشت كه بنگاههای ایرانی قویتر شوند.
مسوولان و مدیران ایرانی باید هنر عبور اقتصاد كشور و معیشت مردم از بزنگاههای تحریمی ازجمله اسنپبك و مكانیسم ماشه را داشته باشند. گرفتار شدن در تله تحریمها و محدودیتهای بیشتر نه تنها كمكی به بهبود شاخصهای اقتصادی و معیشتی نمیكند بلكه تورم را افزایش داده و فقر را فزایندهتر میكند.
فكر میكنم مسوولان مملكت این ضرورتها را درك كرده و تلاش میكنند فكری برای حل معضل تحریمها و مكانیسم ماشه پیدا كنند. انتظار این است كه گفتوگوهای ایران و اروپا در ژنو نهایتا ابزاری برای حل اختلافات تلقی شوند و فرصتهای اقتصادی بیشتری به نفع ایران ایجاد كند. ایران برای عبور از چالشهای فعلی باید بتواند گفتوگوهایی تازهتر با جهان پیرامونی فراهم كند.
برای كاهش تبعات تحریمها ایران باید زمینههای كنشگری بیشتری را برای بخش خصوصی فراهم كند. با استفاده از توان فعالان بخش خصوصی ایران میتواند اهرم تحریم كه دراختیار طرف مقابل قرار دارند را بیاثر كند. زمانی كه دیپلماسی اقتصادی در كنار دیپلماسی سیاسی به كار گرفته میشود، ظرفیتهای كشور برای مجاب كردن طرف مقابل و كاهش تحریمها نیز بیشتر میشود.
تمركز تحریمهای غربی متوجه قطع یا كاهش صادرات نفت ایران است. این درحالی است كه ایران میتواند با تبدیل ظرفیتهای خامفروشی خود به تولیداتی با ارزش افزوده بیشتر، این محدودیتهای تحریمی را پشت سر بگذارد. هر چند ممكن است اروپا و امریكا بتوانند در زمینه كاهش فروش نفت ایران اقداماتی صورت دهند اما هرگز نخواهند توانست تحركات صادراتی ایران را در حوزههایی چون فروش مواد پتروشیمی، بنزین، برق، گاز و… محدود كنند.
اینجاست كه بخش خصوصی اقتصاد ایران میتوانند وارد عمل شده و دیپلماسی اقتصادی و تجاری را توسعه داده و زمینههایی برای درآمدزایی بیشتر فراهم كند. به نظرم دولت در گام نخست باید تلاش كند جلوی بازگشت اسنپبك را گرفته و تفاهمی برای ادامه گفتوگو شكل دهد. در مرحله بعد باید تلاش كند، زمینههای رفع یا كاهش كلیه تحریمهای اقتصادی را فراهم كند.
در این بین فضاسازی و بسترسازی برای مشاركت بیشتر بخش خصوصی هم اقدامی است كه كمك میكند تا اقتصاد ایران فشار تحریمها را بیاثر سازد. در واقع بخش خصوصی باطلالسحر تحریمهایی است كه غرب در گره اقتصاد ایران دمیده است.
مطالب مرتبط: