برای کاهش تبعات تحریمها ایران باید زمینههای کنشگری بیشتری را برای بخش خصوصی فراهم کند. با استفاده از توان فعالان بخش خصوصی ایران میتواند اهرم تحریم که دراختیار طرف مقابل قرار دارند را بیاثر کند.
به گزارش پایگاه خبری بهرهورنیوز، حمیدرضا صالحی در سرمقاله تعادل نوشته است:
در شرایطی که مذاکرات ایران و اروپا بر سر مکانیسم ماشه و اسنپبک همچنان ادامه دارد و دو طرف تلاش میکنند راهی برای عبور از این چالش پیدا کنند، یافتن پاسخی برای این پرسش که بازگشت اسنپبک و مکانیسم ماشه یا هر نام دیگری که دارد چه شرایطی را برای اقتصاد و تجارت ایران ایجاد میکند؟ دارای اهمیت است.
براساس اطلاعاتی که ما از مراجع مسوول دریافت کردیم بازگشت اسنپبک حد بالایی از تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل را متوجه اقتصاد ایران میکند، ضمن اینکه این فرصت را به دشمنان ایران و مراجع بینالمللی میدهد که برخوردهای قهرآمیزتری با ایران داشته باشند.
نباید فراموش کرد که یکی از خروجیهای اسنپبک بازگشت ایران ذیل فصل هفتم شورای امنیت است. بالطبع ایران از گذشته تا به امروز، تجربههای زیادی از تحریمها داشته و به خوبی میداند که تحریمها در حوزههایی چون تبادلات اقتصادی و هزینههای مبادله تجاری تا چه اندازه، میتواند اقتصاد ایران را تحتالشعاع قرار دهد.
همین وضعیت امروز ایران که وضعیت نه جنگ و نه صلح است، اقتصاد را در وضعیت رکود قرار داده است. اگر قرار باشد نگرانیهای مکانیسم ماشه هم به نگرانیهای ایران افزوده شود، انتظارات تورمی باعث افزایش نوسان در بازارهای مختلف میشود. هرچند ایران تلاش کرده تابآوری اقتصاد خود را افزایش دهد، اما تابآوری به این معنا زمانی میتواند اثرگذار باشد که ایران بتواند در هر مرحله قویتر از قبل باشد نه اینکه در هر مرحله فشار بیشتری را با تحریمهای تازه تحمل کند و بعد توقع داشت که بنگاههای ایرانی قویتر شوند.
مسوولان و مدیران ایرانی باید هنر عبور اقتصاد کشور و معیشت مردم از بزنگاههای تحریمی ازجمله اسنپبک و مکانیسم ماشه را داشته باشند. گرفتار شدن در تله تحریمها و محدودیتهای بیشتر نه تنها کمکی به بهبود شاخصهای اقتصادی و معیشتی نمیکند بلکه تورم را افزایش داده و فقر را فزایندهتر میکند.
فکر میکنم مسوولان مملکت این ضرورتها را درک کرده و تلاش میکنند فکری برای حل معضل تحریمها و مکانیسم ماشه پیدا کنند. انتظار این است که گفتوگوهای ایران و اروپا در ژنو نهایتا ابزاری برای حل اختلافات تلقی شوند و فرصتهای اقتصادی بیشتری به نفع ایران ایجاد کند. ایران برای عبور از چالشهای فعلی باید بتواند گفتوگوهایی تازهتر با جهان پیرامونی فراهم کند.
برای کاهش تبعات تحریمها ایران باید زمینههای کنشگری بیشتری را برای بخش خصوصی فراهم کند. با استفاده از توان فعالان بخش خصوصی ایران میتواند اهرم تحریم که دراختیار طرف مقابل قرار دارند را بیاثر کند. زمانی که دیپلماسی اقتصادی در کنار دیپلماسی سیاسی به کار گرفته میشود، ظرفیتهای کشور برای مجاب کردن طرف مقابل و کاهش تحریمها نیز بیشتر میشود.
تمرکز تحریمهای غربی متوجه قطع یا کاهش صادرات نفت ایران است. این درحالی است که ایران میتواند با تبدیل ظرفیتهای خامفروشی خود به تولیداتی با ارزش افزوده بیشتر، این محدودیتهای تحریمی را پشت سر بگذارد. هر چند ممکن است اروپا و امریکا بتوانند در زمینه کاهش فروش نفت ایران اقداماتی صورت دهند اما هرگز نخواهند توانست تحرکات صادراتی ایران را در حوزههایی چون فروش مواد پتروشیمی، بنزین، برق، گاز و… محدود کنند.
اینجاست که بخش خصوصی اقتصاد ایران میتوانند وارد عمل شده و دیپلماسی اقتصادی و تجاری را توسعه داده و زمینههایی برای درآمدزایی بیشتر فراهم کند. به نظرم دولت در گام نخست باید تلاش کند جلوی بازگشت اسنپبک را گرفته و تفاهمی برای ادامه گفتوگو شکل دهد. در مرحله بعد باید تلاش کند، زمینههای رفع یا کاهش کلیه تحریمهای اقتصادی را فراهم کند.
در این بین فضاسازی و بسترسازی برای مشارکت بیشتر بخش خصوصی هم اقدامی است که کمک میکند تا اقتصاد ایران فشار تحریمها را بیاثر سازد. در واقع بخش خصوصی باطلالسحر تحریمهایی است که غرب در گره اقتصاد ایران دمیده است.
مطالب مرتبط: