در ایران دولت خود به عنوان یک عامل مهم و اصلی بالا بودن نرخ تورم به شمار میرود.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، علی اکبر نیکو اقبال، استاد اقتصاد دانشگاه تهران در تعادل نوشته است:
در شرایطی که تمام دولتها در سالهای گذشته بر این موضوع تاکید داشتهاند که باید به سمت کاهش تورم حرکت کنیم و حتی برنامهها و طرحهای گوناگونی نیز در این زمینه ارایه داده و اجرایی کردهاند اما در عین حال کمتر به این موضوع مهم توجه شده که در ایران دولت خود به عنوان یک عامل مهم و اصلی بالا بودن نرخ تورم به شمار میرود.
اگر بخش خصوصی واقعی در اداره بسیاری از این شرکتها و سازمانها وارد شده بود، پول واریزی را براساس سود و زیان و نیازهای واقعی میداد و درنهایت تصمیم میگرفت که یک بنگاه تا چه حد برای روی پا ماندن نیاز به سرمایه دارد و آیا اساسا بازدهی لازم را دارد یا باید به تغییر، اصلاح یا حتی تعطیلی آن فکر کرد.
در این سالها راهکارهایی ارایه شده که معمولا نتیجه نهایی مدنظر را نداشتهاند. یکی از چیزهایی که اخیر به آن پرداخته شده بحث مولدسازی است. به طور قطع مولدسازی داراییها در صورتی که به درستی اجرا شود و منابع موردنیاز بودجه را تامین کند، میتواند در اقتصاد کشور تاثیر بگذارد در غیر این صورت اگر همچنان کسری بودجه و انتشار اوراق ادامه داشته باشد هیچ اتفاقی برای اقتصاد و بورس نخواهد افتاد.
وقتی پروژههای عمرانی در نتیجه کسری بودجه کاهش پیدا کند عملا فعالیت بنگاههای کامودیتی محور هم محدود میشود و از آنجایی که بازارهای صادراتی هم برای این شرکتها با موانع تحریمی مواجه است، فعالسازی پروژههای عمرانی کمک میکند این شرکتها راحتتر بتوانند سودسازی کنند.
متاسفانه در سیستم بانکی ما بانکها حدود ۶۰درصد منابعشان را به شرکتهای مربوط به خودشان میدهند، در نتیجه آن اصلی که باید به فردی وام دهیم که دارای بالاترین بازدهی باشد در اقتصاد ما اجرا نشده است. از سال ۱۹۷۰ به این طرف رکود تورمی در سطح دنیا به وجود آمد و اقتصاددانهای آن زمان راهحلی که بتواند این مشکل را حل کند، پیدا نکردند.
در نتیجه در کشورهای صنعتی تورم را روی دو درصد نگه داشتهاند و مقداری بیکاری و کسادی را تحمل کردند. آنها اولویت را به مهار قیمتها دادند. سیاستگذاران ما نباید از طریق نشر اسکناس و افزایش پایه پولی مسائل اقتصادی را حل کنند.
در کنار آن، تعداد قابلتوجهی از نهادهای فرهنگی و غیراقتصادی از دولت ایران بودجهای بسیار گسترده دریافت میکنند و این درحالی است که حتی دولتهایی که با مشکلات جدی مواجه نیستند نیز چنین خرجهایی ندارند. در چنین شرایطی ما از یکسو با دولتی مواجه هستیم که با مشکلات جاری بزرگ طرف است و ازسوی دیگر برای دورانی طولانی در شرایط کلان آن اصلاحاتی انجام نشده و در کنار هم قرار دادن تمام این شرایط به ما نشان میدهد که چرا اقتصاد کشور در چنین بنبستی قرار گرفته است.
مطالب مرتبط: