در شرایط جنگی، تابآوری و بهرهوری دو عامل تعیینکننده برای استمرار فعالیتهای سازمانی هستند. سازمانی که بتواند در شرایط فشار فرایندهای خود را منسجم و خلاقانه مدیریت کند، از بحران عبور کرده و آمادگی بیشتری برای بازسازی و توسعه خواهد داشت.
به گزارش پایگاه خبری بهرهورنیوز، محبوبه امین جعفری در یادداشتی نوشته است:
در شرایط جنگی، بهرهوری و تابآوری دو عامل تعیینکننده برای استمرار فعالیتهای سازمانی هستند. بهرهوری در این وضعیت بهمعنای استفاده دقیق و هوشمندانه از منابع محدود؛ از جمله زمان، نیروی انسانی و تجهیزات برای کاهش وقفهها و افزایش اثربخشی فرایندهاست. در مقابل، تابآوری توان سازمان برای سازگاری سریع با تغییرات و بازیابی عملکرد پس از فشارهای شدید را نشان میدهد.
یکی از الزامات اساسی در چنین شرایطی، ایجاد ساختارهای چابک و نظام تصمیمگیری سریع است. بهعنوان مثال، واحدهای برنامهریزی که بتوانند براساس گزارشهای لحظهای، ترکیب شیفتها یا بار کاری را در کوتاهترین زمان بازتنظیم کنند، عملکرد پایدارتر و کارآمدتری خواهند داشت.
در حوزه منابع انسانی، تقویت همکاری و انعطافپذیری کارکنان نقش مهمی ایفا میکند. برای نمونه، اجرای طرحهای جابهجایی شیفتها یا امکان دورکاری کنترلشده، باعث میشود واحدهای حیاتی در صورت غیبت برخی نیروها همچنان فعال بمانند و فشار روانی بر کارکنان کاهش یابد.
بهکارگیری سامانههای دیجیتال و ابزارهای هوشمند نیز نقش کلیدی دارد. استفاده از مکاتبات الکترونیکی، سیستمهای پیگیری درخواستها و پلتفرمهای جلسات آنلاین، وابستگی سازمان به حضور فیزیکی نیروها را کاهش داده و سرعت گردش کار را افزایش میدهد.
تابآوری بلندمدت زمانی تقویت میشود که سازمان در آموزش، مهارتافزایی و حمایت روانی کارکنان سرمایهگذاری کند. دورههای کوتاه مدیریت بحران، آموزش کار با سامانههای دیجیتال و توسعه مهارتهای چندوظیفهای کمک میکند تا کارکنان در مواقع اضطرار وظایف حیاتی را بدون توقف پوشش دهند.
در نهایت، تحقق بهرهوری و تابآوری در گرو رهبری کارآمد، برنامهریزی هوشمندانه و فرهنگ سازمانی مبتنی بر مسئولیتپذیری مشترک است. سازمانی که بتواند در شرایط فشار نیز فرایندهای خود را منسجم و خلاقانه مدیریت کند، از بحران عبور کرده و آمادگی بیشتری برای بازسازی و توسعه خواهد داشت.