بحران آب و معضلات مرتبط با اقتصاد آب یک ساله و یک دههای ایجاد نشده و سالها و دهههای مستمر است که سوءمدیریتها در این بخش به کشور آسیب میرساند. دهههاست که استان و تحلیلگران دلسوز محیط زیست درباره خطراتی که بر اثر خشکی دریاچه ارومیه، دریاچه هامون، دریاچه بختگان، زایندهرود، تالاب شادگان و… وجود دارد، هشدار دادند، اما توجهی به آن نشد.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، حسین آخانی، در تعادل نوشته است:
«بحران آب در شهرهای مختلف ایران جدی است.» وقتی این اظهارنظر را یک کارشناس، تحلیلگر یا استاد دانشگاه که نقشی در تصمیمات و سیاستگذاریهای کشور ندارد، مطرح میکند یک معنا را دارد، اما زمانی که از زبان یک مدیر اجرایی و مقام مسوول مطرح میشود، معنای دیگری دارد. وقتی مسوولان اجرایی از احتمال جیرهبندی آب در تابستان صحبت میکنند، یعنی بحران نزدیکترین نقطه از آنچه فکر میکنیم، رسیده است.
سالهاست که ما هشدار میدهیم و مسوولان توجهی به آن نمیکنند. در این کشور تحلیلگران و استادان دانشگاهی راه خود را میروند و مسوولان هم مسیر خود را طی میکنند. اخیرا مطلبی در یکی از خبرگزاریها نوشته و اعلام کردم مسوولان ایرانی مانند افرادی هستند که قبلا باد کاشتهاند و امروز در حال درو کردن توفان هستند. عدم توجه به مشکلات و نارساییها کار را به جایی رسانده که امروز بسیاری از شهرهای کشورمان با خطر جیرهبندی مواجه شدهاند.
این روزها بسیاری از ایرانیان نگران مشکلات مختلف از جمله خطراتی که تنشهای بیرونی و ترامپ ایجاد کردهاند، هستند. اما شخصا بحران آب و خطرات مرتبط با توسعه ناپایدار و اقتصاد آبمحور را در حد و اندازه خطراتی که از ناحیه دشمن بیرونی متوجه کشور است، مهم میدانم. ریشههای این مشکل در جریان تنازعات اخیر میان مردم استانهای اصفهان و یزد نشان میدهد تبعات این بحران بسیاری جدی است.
بحران آب و معضلات مرتبط با اقتصاد آب یک ساله و یک دههای ایجاد نشده و سالها و دهههای مستمر است که سوءمدیریتها در این بخش به کشور آسیب میرساند. دهههاست که استان و تحلیلگران دلسوز محیط زیست درباره خطراتی که بر اثر خشکی دریاچه ارومیه، دریاچه هامون، دریاچه بختگان، زایندهرود، تالاب شادگان و… وجود دارد، هشدار دادند، اما توجهی به آن نشد.
نه تنها اقداماتی برای احیای این ذخایر آبی صورت نگرفت، بلکه با احداث صنایع و کارخانجاتی که نیاز به آب بسیار دارند در شهرهای کم آب به تسریع روند خشکسالی این شهرها و فرونشست زمین کمک کردند. امروز بحران آب به اندازهای جدی شده که مسوولان رسمی کشور از احتمال جیرهبندی آب پایتخت و سایر شهرها در تابستان خبر میدهند. نه تنها در حوزه صنایع و کشاورزی، بلکه در حوزه ساخت و ساز هم هیچ نسبتی میان نیازهای کشور و کمبود آب وجود ندارد.
مردمی که در گذشته برای تفریح راهی شمال میشدند پس از مدتی شمال را به نزدیک خود آورده و روند احداث ویلاهای بزرگ و مجلل در استانهای مختلف آغاز شد. هر کدام از این ویلاها به انشعاب آب و چاههای اختصاصی نیاز داشتند. این روند باعث شد تا حجم انبوهی از ذخایر آب کشور به دلایل بیهوده مصرف و هدر بروند.
فشار اقتصاد ایران به منابع آبی افزایش یافته است. این در حالی است که ایران میتوانست با توسعه مناسبات ارتباطی با جهان از سایر ظرفیتهای اقتصادی و درآمدی استفاده کند. ایران میتوانست از ظرفیتهای گردشگری و توریست به نفع خود استفاده کند و با درآمدهای حاصل از آن دیگر نیازی به صادرات محصولاتی چون هندوانه و محصولات جالیزی و…که آب زیادی مصرف میکنند، نداشته باشد، اما به این ضرورتها در ایران توجه نشده است. وقتی زیرساختهای لازم فراهم نشده باشد، کشورهای دیگر محصولات کشاورزی مورد نیاز خود را که آب زیادی میخواهد از ایران وارد میکنند. نتیجه این روند کمبود آب در اکثر شهرها و استانهای کشور و خطر جیرهبندی آب میشود.
مطالب مرتبط:
به جای صرفا هشدار، برای مدیریت بهرهوری آب راهکار دهیم