عضو هیات مدیره انجمن توسعه بهرهوری اظهار کرد: امروز نمیتوان گفت که دولتها بهرهورانه عمل کرده اند چرا که اولا این سنجش نیازمند یک دوره و بازه زمانی ۱۰ ساله است و در مرحله بعدی باید بپذیریم که سالهاست واسطه گری و دلالی رقابت را در کشور از بین برده و یک ریال به توسعه اقتصادی کمک نکرده است. اقتصاد دولتی اساساً نمیتواند بهرهور باشد.
رضا پورخردمند، عضو هیات مدیره انجمن توسعه بهرهوری در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری بهرهور نیوز با بیان اینکه ایران جز اولین کشورهای عضو سازمان بهرهوری آسیایی (APO) بوده و دو سال هم ریاست این سازمان را برعهده داشته، گفت: عقب ماندن از اهداف برنامههای این سازمان برای ایران قابل تصور نیست، در حالی که بسیاری از کشورها بعد از ما به این سازمان پیوستند و امروز وضعیت بسیار متفاوتی دارند.
وی افزود: مهمترین موضوع سازمان بهرهوری، نیروی انسانی بود و می توان گفت با عملکرد درست و طبق برنامه و بهرهورانه بود چرا که ما به بالاترین نرخ رشد در دهه ۵۰ رسیدیم.
پورخردمند در ادامه تاکید کرد: احصا رشد بهرهوری و اندازهگیری درست آن مستلزم یک بازه زمانی ۱۰ ساله و ایران در دهه ۵۰ به این مهم دست یافته بود به طوری که در موضوع بهرهوری نیروی انسانی چند صد هزار نیروی متخصص، مهندس، مدیر و نیروی خدماتی خارجی در ایران مشغول به کار بودند و به جرات می توان گفت تعادل درستی بر مبنای بهرهوری نیروی انسانی در کشور شکل گرفته بود.
عضو هیات مدیره انجمن توسعه بهرهوری تصریح کرد: از اواخر دهه ۵۰ کم کم این تعادل بهم خورد و تبع آن نرخ رشد بهرهوری کاهش یافت و با توجه به شرایط آغاز انقلاب اسلامی و سپس جنگ تحمیلی ۸ ساله جایگاه بهرهوری در اقتصاد کم رنگ وکمتر شد.
از همین نویسنده بخوانید
نظامنامه ملی بهرهوری زیر ذرهبین
حل مسئله به صورت آباء و اجدادی یا به روش علمی!
از برنامه «الگور» تا «پروژه منهتن»؛ دولت کارآمد با هزینه کمتر، سالها در دستور کاخ سفید است
روز بهرهوری 1404 (5): تسهیم دستاوردهای حاصل از ارتقای بهرهوری
وی در پاسخ به پرسشی درباره بهرهوری در یک سال دولت چهاردهم گفت: امروز نمی توان گفت که دولتها بهرهورانه عمل کرده اند چرا که اولا این سنجش نیازمند یک دوره و بازه زمانی ۱۰ ساله است و در مرحله بعدی باید بپذیریم که سالهاست واسطه گری ودلالی رقابت را در کشور از بین برده و یک ریال به توسعه اقتصادی کمک نکرده در چنین شرایطی که کشور اسیر بازار دلالی در همه حوزه هاست، هر نوع سرمایه گذاری محکوم به شکست و زیان ده است.
عضو هیات مدیره انجمن توسعه بهرهوری ادامه داد: واسطه گری حاصل عدم بهرهوری است و سرمایه گذاری در چنین شرایطی هرگز بازدهی مثبتی نخواهد داشت بنابراین زمینه فقر فزاینده برای مردم بیشتر و بیشتر میشود و تنها بازارگردانهای بزرگ همانند بانکها، بیمه ها، موسسات اقتصادی بزرگ و زیر مجموعه هلدینگهای اقتصادی، بانکها و… روند سرمایه گردانی را در دست می گیرند و در هر حوزه ای بخواهند ورود و قیمتها را تعیین می کنند، لذا مردم باید آگاه باشند که زیان اول و آخر واسطه گری فقط و فقط گریبان خودشان را می گیرد و چون رقابت اقتصادی وجود ندارد، سرمایه گذاری انجام نمی شود.
وی درباره بهرهوری در یک سال فعالیت دولت چهاردهم گفت: اساسا در ایران بعد از انقلاب هیچ دولتی بهره ور نبود و عملکرد بهره ورانه نداشته است چرا که اقتصاد دولتی اساساً نمیتواند بهرهور باشد، آنچه که امروز با عنوان فرهنگ بهرهوری در ابعاد مختلف مطرح می شود تنها پاک کردن صورت مساله است و در سعی فرافکنی برای عدم تحقق آرمانها و اهداف بهرهوری است.
پورخردمند گفت: سنجش بهرهوری در طول یک دوره یک ساله ریاست جمهوری یا حتی بک دوره چهار ساله، اعداد معناداری تولید نمی کند. نرخ رشد بهرهوری در بلند مدت قابل ارزیابی است. دست کم 10 سال ارزیابی و مقایسه لازم دارد تا نوسانات آن به درستی متعادل شود، لذا بهرهوری نه عامل همه مشکلات است و نه دوای همه دردها. وقتی همه نسخههای بهبود رو از بهرهوری طلب می کنیم، دچار انحراف میشیم.
این مدرس بهره وری ادامه داد: اگر نگاه دولتها همین نگاه نیم قرن اخیر به مساله اقتصاد باشد قطعا هیچ راه برون رفتی برای خروج از این مهلکه نخواهیم داشت، در حالی که کشور باید درهای اقتصاد را به ویژه در حوزه نفت وپتروشیمی به روی بازارهای جهانی باز کند تا از حجم فشار اقتصادی و تورم زندگی مردک کاسته شود.
وی تاکید کرد: اگر حکومت بتواند با دنیا تعامل کند و نفت و گاز بفروشد، مردم در رفاه و آسایش بیشتری خواهند بود، حتی اگر نرخ بهرهوری پایین باشد.
وی با بیان اینکه بهره وری از جنس مفاهیمی مانند توسعه است. تصریح کرد: واقعیت این است که مجموعه حاکمیت، باوری به توسعه و بهرهوری ندارد و آنچه که در دوره های پنج ساله تدوین می شود، تنها یک شکل است و باوری به آن وجود ندارد و ۲۰ سال برنامه های توسعه بر مبنای غلط نوشته شده است و اعدادی که در برنامه ها گنجانده می شود نه قابل تحقق است نه مبنای علمی و درستی دارد.
وی اظهار کرد: اگر دولت از تخاصم و دعوا در دنیا رهایی نیابد، اقتصاد را رقابتی نکند، وارد اقتصاد جهانی نشود، درهای کشور را برای سرمایه گذاری خارجی باز نکند، هرگز روی توسعه اقتصادی، بهره وری و آرامش اجتماعی را نخواهد دید و هر روز از رقبای دنیا، توسعه جهانی و رشد اقتصاد عقب و عقبتر خواهد ماند.
چکیده
– سنجش بهره وری در طول یک دوره یک ساله ریاست جمهوری یا حتی بک دوره چهار ساله، اعداد معناداری تولید نمی کند. نرخ رشد بهره وری در بلند مدت قابل ارزیابی است. (دست کم ده سال ارزیابی و مقایسه لازم دارد تا نوسانات آن به درستی متعادل شود)
– بهره وری نه عامل همه مشکلات است و نه دوای همه دردها. وقتی همه نسخه های بهبود رو از بهره وری طلب می کنیم، دچار انحراف میشیم.
– اگر حکومت بتواند با دنیا تعامل کند و نفت و گاز بفروشد، مردم در رفاه و آسایش بیشتری خواهند بود، حتی اگر نرخ بهره وری پایین باشد.
– بهره وری از جنس مفاهیمی مانند توسعه است. مجموعه حاکمیت، باوری به توسعه ندارد. بهره وری همبه همین شکل . آنچه که در دوره های پنج ساله تدوین می شود، تنها یک شکل است و باوری به آن وجود ندارد.
مطالب مرتبط:
بهرهوری در سال اول دولت چهاردهم (2): بهرهوری نیازمند اصلاح سیاستهای ناکارآمد موجود است
بهرهوری در سال اول دولت چهاردهم (1): هنوز فاصله قابلتوجهی با تحقق یک «دولت بهرهور» وجود دارد