در این مطلب، مقاله «تحلیل اثرات اقتصاد هوش مصنوعی بر بهره وری کل عوامل تولید در کشورهای درحال توسعه» را مرور میکنیم.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، گسترش اقتصاد هوش مصنوعی طی دهه اخیر به عنوان یکی از محرک های بنیادین رشد اقتصادی و افزایش بهره وری کل عوامل تولید (TFP) مطرح شده است، اما کشورهای درحال توسعه در بهره گیری از این ظرفیت با چالش های مضاعفی روبه رو هستند.
این مقاله با رویکردی تحلیلی، اثرات مستقیم و غیرمستقیم هوش مصنوعی بر بهره وری کل عوامل تولید را بررسی کرده و نشان می دهد که AI می تواند از طریق بهبود کارایی فرایندهای تولید، کاهش هزینه های مبادله، ارتقای کیفیت تصمیم گیری، و توسعه نوآوری های تکنولوژیک به رشد TFP کمک کند.
بااین حال، محدودیت سرمایه انسانی، ساختارهای ناکارآمد حکمرانی دیجیتال، نابرابری دسترسی به زیرساخت های داده ای، و ریسک های وابستگی فناوری، موجب شده است که بسیاری از اقتصادهای درحال توسعه نتوانند از این تحول بهره کامل ببرند.
یافته ها حاکی از آن است که اثرات مثبت هوش مصنوعی تنها زمانی بالفعل می شود که کشورها به سمت سیاست های جامع دیجیتالی، سرمایه گذاری در نیروی انسانی، و اصلاح ساختارهای اقتصادی حرکت کنند. این مقاله نتیجه می گیرد که AI برای کشورهای درحال توسعه نه یک «خودکارساز بهره وری»، بلکه یک «شتاب دهنده مشروط» است که اثربخشی آن به میزان آمادگی نهادی و فناورانه بستگی دارد.
علاقه مندان برای مطالعه کامل این مقاله که از سوی ساجد سهرابی، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه شریف که بیست و چهارمین کنفرانس ملی اقتصاد، مدیریت و حسابداری ارائه شده، میتوانند به این پیوند مراجعه کنند.
مطالب مرتبط:
پژوهش بهرهوری: اینترنت اشیا در محیط مدیریتی؛ تحول در تصمیمگیری و بهرهوری سازمانی