وضعیت بهره‌وری در چهار بخش اصلی اقتصاد مالزی

طبق اعلام بانک مرکزی مالزی در ۱۷ می ۲۰۲۴، مالزی پس از رشد ۴.۲ درصدی در سه ماهه اول سال جاری میلادی، همچنان در مسیر رشد اقتصادی بیشتر قرار دارد. منابع رسانه ای این رشد اقتصادی را مرهون رشد و بهبود بهره وری در چهار بخش اصلی اقتصاد مالزی شامل روغن نخل، تولید، خدمات و نفت و گاز می دانند.

به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز به نقل از پایگاه اطلاع رسانی معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه، طبق اعلام بانک مرکزی مالزی در ۱۷ می ۲۰۲۴، مالزی پس از رشد ۴.۲ درصدی در سه ماهه اول سال جاری میلادی،  همچنان در مسیر رشد اقتصادی بیشتر قرار دارد.

منابع رسانه ای این رشد اقتصادی را مرهون رشد و بهبود بهره وری در چهار بخش اصلی اقتصاد مالزی شامل روغن نخل، تولید، خدمات و نفت و گاز میدانند. سایر عوامل موثر در جهش اقتصادی کشور عبارتند از: افزایش درآمد خانوارها، رشد اشتغال و دستمزدها، هزینه‌های سرمایه ای بالاتر و افزایش صادرات. تجزیه و تحلیل آژانس رتبه بندی مالزی همچنین نرخ رشد ۵.۵ درصدی را در سال ۲۰۲۴ پیش بینی کرده که از ۳.۷ درصد ثبت شده در سال ۲۰۲۳ بیشتر است. در ادامه بررسی دقیق تری از نحوه مشارکت چهار بخش مذکور در اقتصاد مالزی داریم.

روغن نخل

روغن پالم سنگ بنای تولیدات کشاورزی و تجارت جهانی مالزی است و این کشور را به عنوان دومین تولید کننده بزرگ این کالا در جهان قرار می دهد. روغن نخل همچنین سهم عمده ای در رشد تولید ناخالص داخلی مالزی دارد.  در سال ۲۰۲۲، مالزی حدود ۱۵ میلیون تن روغن پالم و محصولات مبتنی بر روغن پالم به ارزش حدود ۱۳۷ میلیارد رینگیت صادر کرد. این بخش سالانه حدود ۴۰ میلیارد رینگیت به تولید ناخالص داخلی کمک می‌کند.

تولید

بخش تولید، که ۱.۲تریلیون رینگیت از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص می دهد، یکی از بزرگترین مشارکت کنندگان در اقتصاد مالزی است. این بخش شامل زیربخش های شیمیایی، خودرو، برق و الکترونیک است. انتظار می‌رود ، پس از معرفی نقشه راه ۲۰۳۰ صنعت شیمیایی مالزی ، این زیربخش شیمیایی ۴۰ میلیارد رینگیت تا سال ۲۰۳۰ به تولید ناخالص داخلی کشور اضافه کند.

وزیر سرمایه گذاری، تجارت و صنعت (میتی) مالزی میگوید: «با اتخاذ سیاست ها و استراتژی‌های مناسب زنجیره ارزش محصولات با ارزش بالا ،‌افزایش خواهد شد و تا سال ۲۰۳۰ حدود۴۰ میلیارد رینگیت به درآمد این بخش اضافه خواهد شد. بخش فرعی خودرو سالانه حدود ۴۰ میلیارد رینگیت به تولید ناخالص داخلی کمک می‌کند و برندهای داخلی مانند پروتون و پرودوا پیشتاز هستند. صنعت خودرو مالزی با تقریبا ۳۰ تولید کننده و بیش از ۶۰۰ قطعه ساز، یکی از بزرگترین صنعت های خودرو سازی در آسیا محسوب میشود.

صنعت برق و الکترونیک به عنوان یک بازیگر پیشرو در جنوب شرقی آسیا، ستون فقرات بخش تولید مالزی است. سازمان توسعه سرمایه گذاری مالزی (میدا) گزارش داد این صنعت ۵.۸ درصد از تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۳ را به خود اختصاص داده است. هدف این صنعت کمک۱۲۰میلیارد رینگیتی به تولید ناخالص داخلی و ۴۹۵ میلیارد رینگیتی در درآمد صادراتی تا سال ۲۰۲۵ است.

خدمات

بخش خدمات بزرگترین کمک کننده به اقتصاد است که سالانه نزدیک به ۵۵ درصد رشد تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص می دهد. این بخش شامل گردشگری، امور مالی و فناوری اطلاعات و ارتباطات است. در سال ۲۰۲۳، زیربخش گردشگری درآمد ۷۵ میلیارد رینگیتی به همراه داشت، در حالی که بر اساس پایگاه‌های اطلاعاتی مختلف جهانی، ارزش بازار خدمات فناوری اطلاعات و ارتباطات، ۱۲۱.۷۲ میلیارد رینگیت بود.

زیربخش مالی مالزی نیز باثبات است. طرح اولیه بخش مالی برای دوره ۲۰۲۲-۲۰۲۶ به تشریح تلاش‌ها برای تقویت پویایی بازار و حمایت از اهداف توسعه پایدار، با تمرکز مداوم بر الزامات ثبات پولی و مالی آن می‌پردازد.

نفت و گاز

از میان بسیاری از منابع طبیعی مالزی، نفت و گاز همچنان به عنوان پایه اصلی منابع طبیعی محسوب میشود و حدود ۳۰۰ میلیارد رینگیت به اقتصاد این کشور کمک می‌کند. در حالی که شرکت «پتروناس» محرک اصلی این بخش است، شرکت‌های نفتی بزرگ مانند Exxon-Mobil و Hess Corporation ایالات متحده، PTT Exploration and Production Public Co Ltd تایلند و EnQuest بریتانیا در بخش بالادستی بخش نفت و گاز مالزی سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

در طول سال‌ها، بخش نفت  و گاز از نوسانات بازار جهانی عبور کرده و منبع اصلی درآمد و اشتغال برای مالزیایی‌ها باقی مانده و به طور قابل توجهی به اقتصاد مالزی در سطح ملی و ایالتی کمک می‌کند. در ایالت هایی مانند ساراواک، صباح، ترنگانو و جوهور، «پتروناس» فروشندگان محلی را آموزش داده و منافع اقتصادی قابل توجهی را برای این جوامع به ارمغان آورده است.

مشارکت ایالتها در هم افزایی اقتصاد کشور

رشد سریع اقتصادی مالزی ناشی از مشارکت قوی بین فدراسیون و ایالت‌ها است. سیاست‌های ملی برای اطمینان از بهره‌مندی هر ایالت از منابع متنوع کشور، طراحی شده است. در حالی که نفت عمدتاً در سواحل چند ایالت یا خارج از آن استخراج می‌شود، ولی غیر تولیدکنندگان این کالا نیز در مزایای آن سهیم هستند.

در واقع، هر ایالت به روش خود به طور مساوی به اقتصاد کمک می‌کند. ایالتهای پنانگ و سلانگور بخش تولید را رهبری می‌کنند، در حالی که ایالتهای صباح، ساراواک و جوهور بزرگترین تولیدکنندگان روغن پالم هستند. این بخش ها با هم قدرت و ثبات اقتصاد کشور را تقویت می‌کنند. در خاتمه، همه مالزیایی‌ها در رشد اقتصادی این کشور نقش دارند و در منافع آن سهیم هستند.

اشتراک گذاری:



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *