تغییر در بهرهوری تاثیر عظیمی بر بسیاری از پدیدههای اقتصادی و اجتماعی مانند بهبود سطح زندگی و ارتقای رفاه اجتماعی، بهبود در نظام پرداخت حقوق و دستمزد، بهبود و ارتقای امنیت اجتماعی و درنهایت رشد سریع اجتماعی و اقتصادی دارد.
به گزارش پایگاه خبری بهرهورنیوز،سعید امیر شاهکرمی در یادداشتی در روزنامه تعادل نوشته است:
در قرن جدید میلادی به واسطه جهانی شدن اقتصاد، بنگاههای تولیدی به منظور کسب جایگاه برتر و تصاحب بازارهای مختلف، در حال رقابت با یکدیگر هستند.
در این شرایط تنها بنگاههایی میتوانند سهم خود را در بازار حفظ کنند که در جهت ارتقای توان رقابتی خود اقدامات موثری را عملیاتی نمایند. موضوع بهرهوری عوامل تولید یکی از شرایط لازم برای ارتقای توان رقابتی بنگاهها به شمار میرود که دو مفهوم کارایی و اثربخشی را دربر میگیرد.
منظور از کارایی استفاده کارآمد از منابع در فرآیند تولید میباشد. اثربخشی نیز به مفهوم میزان موفقیتی است که در جهت دستیابی به اهداف معین حاصل میشود. بنابر این بهرهوری را میتوانیم استفاده بهینه از منابع موجود، در جهت دستیابی به اهداف از قبل تعیین شده بنگاه تعریف نماییم.
تغییر در بهرهوری تاثیر عظیمی بر بسیاری از پدیدههای اقتصادی و اجتماعی مانند بهبود سطح زندگی و ارتقای رفاه اجتماعی، بهبود در نظام پرداخت حقوق و دستمزد، بهبود و ارتقای امنیت اجتماعی و درنهایت رشد سریع اجتماعی و اقتصادی دارد.
کشورهایی که نمیتوانند بهرهوری صنایع خود را همگام با اقتصاد جهانی ارتقا دهند، به ناچار باید با کاهش ارزش پول ملی، مشکلات تجارت جهانی خود را جبران کنند.البته ذکر این نکته نیز ضروری است که درآمد واقعی مردم با گرانتر شدن کالاهای وارداتی و افزایش تورم داخلی کاهش یافته و درنهایت سطح رفاه اجتماعی تنزل مییابد.
آنچه تاکنون توضیح داده شد بررسی بهرهوری باتوجه به دو مفهوم کارایی و اثربخشی بود. موضوع مهم دیگر بررسی چگونگی بهبود بهرهوری یک بنگاه میباشد که در ادامه به آن اشاره میشود. تغییر در بهرهوری از دو روش تغییر در کارایی و تغییر در فناوری امکانپذیر است.
منظور از تغییر در کارایی توانایی یک بنگاه ناکارا در رسیدن به بنگاههایی است که در مرز کارایی قرار دارند. تغییر فناوری نیز به مفهوم افزایش کارایی عوامل انسانی، عوامل فنی و سرمایهای همراه با افزایش انعطافپذیری آنها به منظور ارتقای سطح تولید یا خدمات میباشد.
بنابر توضیحات فوق، نتیجه میگیریم شاخص بهرهوری به دو متغیر مهم کارایی و فناوری وابسته است. از منظر ارزیابی میتوان گفت که اندازهگیری کارایی، یک ارزیابی ایستا از هر بنگاه است درحالی که بهرهوری، این موضوع را ارزیابی میکند که چگونه میتوان کارایی و فناوری یک بنگاه را از یک دوره به دوره بعد افزایش داد و یک ارزیابی پویا را به دست آورد.
بنابراین میتوان استدلال نمود که یک بنگاه میتواند بهطور فنی کارا باشد اما قابلیت پیشرفت بهرهوری از طریق استفاده از صرفههای مقیاس را به صورت بالقوه داشته باشد. بهرهوری و کارایی فنی زمانی یکسان خواهند بود که با استفاده از فناوری تولید، بازدهی ثابت نسبت به مقیاس وجود داشته باشد.