با نگاهی به وضعیت اقتصادی در دهه ۱۹۹۰، بهویژه در میانههای آن، انگار با جهانی کاملاً متفاوت روبهرو هستیم. طی ۳۰ سال اخیر، اقتصاد جهانی در بخشها و بازارهای مختلف دگرگونی چشمگیری داشته است. با این حال، شاخصهایی مانند تولید ناخالص داخلی (GDP)، سرانه تولید ناخالص داخلی یا حتی نرخ رشد اقتصادی، همیشه واقعیتهای زندگی افراد را بهطور کامل منعکس نمیکنند. این سؤال مطرح است که آیا زندگی مردم واقعاً بهتر شده یا خیر؟
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز به نقل از روزیاتو، برای پاسخ به این پرسش، دادههایی از وبسایت Our World in Data بررسی شدهاند که درآمد میانه روزانه در ۲۰ اقتصاد بزرگ جهان را از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۴ به تصویر میکشند. نکته قابل توجه این است که این ارقام بر اساس «دلار بینالمللی تعدیلشده بر مبنای برابری قدرت خرید (PPP)» محاسبه شدهاند؛ یعنی با در نظر گرفتن تفاوت قیمتها و هزینههای زندگی در کشورهای مختلف. همچنین تمام ارقام با در نظر گرفتن نرخ تورم، مالیات و مزایای اجتماعی تنظیم شدهاند.
در این تحلیل، کشورهای ژاپن، کره جنوبی و عربستان سعودی به دلیل نبود دادههای کافی حذف شدهاند و کشورهایی مانند لهستان، تایوان و بلژیک جایگزین آنها شدهاند.
رشد درآمد روزانه در ۲۰ اقتصاد بزرگ جهان
در ادامه جدول تغییر درآمد میانه روزانه در بازه زمانی ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۴ را مشاهده میکنید. این جدول، هم میزان درآمد در دو مقطع را نشان میدهد و هم درصد تغییر آن را در طول این ۳۰ سال:
چه کشورهایی بیشترین رشد درآمد را تجربه کردهاند؟
در میان این کشورها، چین با رشد ۶۱۱ درصدی درآمد روزانه در صدر قرار دارد. این بدان معناست که درآمد هر فرد در چین، پس از تعدیل با نرخ تورم، نسبت به سال ۱۹۹۴ شش برابر شده است. با این حال، درآمد میانگین روزانه در این کشور در سال ۲۰۲۴ هنوز تنها ۱۲ دلار بینالمللی است.
در کشورهای در حال توسعه دیگر مانند اندونزی، ترکیه و لهستان، درآمدها تقریباً سه برابر شدهاند. از میان این سه کشور، فقط لهستان توانسته از وضعیت کشور کمدرآمد به جایگاه یک کشور پردرآمد برسد.
در آمریکا، درآمد روزانه میانه طی این بازه زمانی تنها ۳۱ درصد رشد داشته است. با این وجود، آمریکا دومین کشور ثروتمند در این فهرست به شمار میرود و تنها سوئیس در رتبهای بالاتر قرار دارد.
عقبماندگی ایالات متحده در برخی شاخصهای اجتماعی
اگرچه آمریکا از نظر سطح کلی درآمد یکی از کشورهای پیشتاز است، اما از نظر رشد درآمد نسبت به کشورهای مشابه مانند آلمان، بریتانیا و فرانسه عملکرد ضعیفتری داشته است. این کشور همچنین در سایر شاخصهای اجتماعی نیز عقبتر از همتایان خود است. به عنوان نمونه، امید به زندگی در ایالات متحده چهار سال کمتر از میانگین کشورهای پردرآمد مشابه است.
این موضوع در حالی رخ داده که ایالات متحده بیشترین هزینه سلامت را در بین این کشورها صرف میکند. افزون بر این، ایالات متحده یکی از بالاترین نرخهای نابرابری درآمدی را در میان کشورهای توسعهیافته دارد.