این مطلب با تکیه بر محتوای سند چشمانداز ۲۰۳۰ سازمان بهره وری آسیایی، ابعاد گوناگون تابآوری نهادی، اقتصادی و منطقهای بررسی و نقش این سازمان در توانمندسازی کشورهای عضو برای ایجاد ساختارهای پایدار تبیین شده است.
به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز، چشمانداز ۲۰۳۰ سازمان بهرهوری آسیایی (APO) با درکی عمیق از چالشهای نوظهوری که اقتصادهای آسیایی با آن روبهرو هستند، تدوین شده است؛ چالشهایی که بهویژه شامل شوکها و اختلالات گستردهای مانند همهگیریها، بحرانهای زنجیره تأمین و دگرگونیهای فناورانه میشوند. در این چشمانداز، مفهوم «تابآوری» بهعنوان یکی از ستونهای اساسی برای دستیابی به رشد پایدار بهرهوری و توسعه فراگیر در نظر گرفته شده است.
این مطلب با تکیه بر محتوای سند چشمانداز ۲۰۳۰، ابعاد گوناگون تابآوری نهادی، اقتصادی و منطقهای بررسی و نقش سازمان بهرهوری آسیایی در توانمندسازی اعضا برای ایجاد ساختارهای پایدار تبیین شده است.
در اینجا این سوال مطرح است که «چرا تابآوری در حوزه بهرهوری نقشی حیاتی ایفا میکند؟» در دهه اخیر، اقتصادهای آسیایی با موجی از تغییرات ساختاری و بحرانهای پیچیده، از همهگیری جهانی کووید-۱۹ گرفته تا تغییرات اقلیمی، فشار بر منابع، نابرابری، دیجیتالیشدن شتابان و رقابت فزاینده میان اقتصادهای نوظهور روبهرو بودهاند.
بنابراین این شرایط ضرورت جدیدی را برای دولتها و نهادهای توسعهای ایجاد کرده است که همانا توانایی مقاومت، سازگاری و تداوم عملکرد در شرایط اختلال است. تابآوری در این چارچوب صرفاً به عنوان «بازگشت به وضعیت قبل» تعریف نمیشود، بلکه توانایی یادگیری، تحولآفرینی و ارتقای مستمر را در برمیگیرد؛ مفهومی که در سند چشمانداز ۲۰۳۰ سازمان بهرهوری آسیایی محوریت ویژهای یافته است.
در بحث تابآوری نهادی این سازمان، مؤلفههایی چون چابکی، یادگیری و سازگاری مورد تأکید قرار گرفته است. براساس سند استراتژی ۲۰۲۶-۲۰۳۰ سازمان بهرهوری آسیایی، این سازمان باید یک «توانمندساز منطقهای» باشد؛ نهادی که سازگاری، پایداری در دستاوردهای بهرهوری و تقویت ظرفیت اعضا برای مواجهه با اختلالات از ویژگیهای اساسی آن بهشمار میرود.
مهمترین عناصر تابآوری نهادی در استراتژی و چشمانداز ۲۰۳۰ این سازمان عبارتند از: مدیریت مبتنی بر نتیجه برای تضمین اثرگذاری و اثربخشی بلندمدت، چابکی سازمانی برای پاسخ سریع به بحرانها و تغییرات، یادگیری نهادی پیوسته بهعنوان مبنای نوآوری و تحول، توان شرحپذیری و تطبیق برنامهها بر اساس نیازهای متفاوت اقتصادهای عضو و همچنین طراحی مداخلات پایدار بهگونهای که نه تنها اجرا شوند، بلکه دوام و اثر بلندمدت داشته باشند.
تجربه همهگیری کووید-۱۹ نمونه برجسته این چابکی بود. استراتژی و چشمانداز این نهاد بینالمللی به صراحت بیان میکند که سازمان بهرهوری آسیایی با تغییر سریع شیوه فعالیت خود به ارائه آنلاین خدمات، توانست آموزشها و برنامهها را بدون وقفه ادامه دهد که این خود نمونهای عملی و بارز از تابآوری نهادی آن سازمان محسوب میشود.
تابآوری اقتصادهای عضو؛ توانمندسازی برای مواجهه با شوکها
در خصوص تابآوری اقتصادهای عضو و نقش آن در توانمندسازی برای مواجهه با شوکها، سازمان بهرهوری آسیایی در چشمانداز ۲۰۳۰ خود به جای تمرکز صرف بر تولید خروجی، بر تقویت ظرفیتهای بنیادی اعضا برای حفظ پیشرفتها تأکید میکند. تابآوری اقتصادی از دیدگاه این سازمان شامل مؤلفههای گوناگونی است؛ توانایی سازگاری با تغییرات فناوری و مدلهای جدید کسبوکار، ایجاد مهارتهای نوین برای نیروی کار، تقویت زیرساختهای نهادی برای مدیریت بهتر بحرانها، پایداری اقدامات بهرهوری در مقابل شوکها و بیثباتیها و همچنین کاهش شکافهای میان کشورهای عضو که خود عاملی برای افزایش تابآوری منطقهای بهشمار میرود. این رویکرد بهویژه در بندهای مشخص شده استراتژی سند (بندهای ۲۳ و ۲۴) برجسته شده و تصریح میکند که بستن شکافهای بهرهوری و ظرفیت میان اعضا برای دستیابی به توسعه فراگیر و ایجاد تابآوری حیاتی است.
در بحث تابآوری منطقهای، سازمان بهرهوری آسیایی در چشمانداز ۲۰۳۰ اصل «هیچ کشور عضوی عقب نماند» را مبنای کار خود قرار داده است و این اصل دقیقاً بستر ایجاد تابآوری منطقهای را فراهم میآورد، چراکه منطقهای که برخی اعضای آن در سطح پایین بهرهوری باقی بمانند، در برابر اختلالات و بحرانها آسیبپذیرتر خواهند بود. استراتژی ۲۰۲۶-۲۰۳۰ این سازمان، سه ستون اساسی برای تابآوری منطقهای ارائه میدهد.
نخست، فراگیری که بر اساس آن همه اعضا باید به شکل متناسب از دانش، ابزارها و مداخلات بهرهوری بهرهمند شوند. دوم، سفارشیسازی به این معنا که برنامهها باید متناسب با ویژگیهای اقتصادی، سطح توسعه و ظرفیتهای هر کشور طراحی شوند. سوم، همکاری و همافزایی که طی آن شبکههای منطقهای برای اشتراک تجربه، انتقال دانش و همکاری در اجرای مداخلات ایجاد میشود.
در خصوص پیوند تابآوری با بهرهوری تحولگرا و پایدار، استراتژی و چشمانداز ۲۰۳۰ سازمان بهرهوری آسیایی تنها به تابآوری بهعنوان یک «واکنش اضطراری» نگاه نمیکند، بلکه آن را بخشی از تحولآفرینی بلندمدت میداند. در بخشهای مربوط به تحولآفرینی و پایداری، تأکید شده است که مداخلات باید تابآوری را در طول زمان ایجاد کنند، یادگیری کوتاهمدت باید به تغییر ساختاری منجر شود و نتیجه نهایی باید افزایش بهرهوری در سطح منطقهای بهصورت پایدار باشد. به بیان دیگر، تابآوری موتور محرک پایداری و تحول است.
با توجه به اینکه تابآوری بهعنوان ستون استراتژیک بهرهوری در دهه جدید بهشمار میآید، استراتژی ۲۰۳۰ سازمان بهرهوری آسیایی تابآوری را نه فقط یک قابلیت جانبی، بلکه جوهره توسعه بهرهوری در عصر پیچیدگی و عدم قطعیت میداند. این راهبرد نشان میدهد که بدون تابآوری نهادی، سازمانهای منطقهای نمیتوانند پاسخگوی تحولات باشند؛ بدون تابآوری اقتصادی، کشورها نمیتوانند دستاوردهای بهرهوری را حفظ کنند و بدون تابآوری منطقهای، امکان شکلگیری توسعه فراگیر و پایدار وجود نخواهد داشت. سازمان بهرهوری آسیایی با این چشمانداز، راهی را ترسیم میکند که در آن بهرهوری، پایداری، نوآوری و تابآوری همچون چهار ستون به هم پیوسته، آینده آسیا را شکل میدهند.
منبع: بهره وری ملی
مطالب مرتبط:
بهرهوری ملی در گرو تابآوری سرمایه انسانی