بهره‌وری

نسبت واردات به تولید ناخالص داخلی در کشورهای جهان + اینفوگرافی

۲۳ فروردین ۱۴۰۵

در مجموع، ارزش واردات جهانی حدود ۲۸ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و هر ساله هزاران میلیارد دلار کالا و خدمات میان کشورها جابه‌جا می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری بهره ورنیوز به نقل از روزیاتو، در ده‌ها کشور، میزان واردات از ۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر می‌رود؛ به‌ویژه در اقتصادهای تجاری‌محور و کشورهای کوچک‌تر. اگرچه نسبت‌های بالای واردات در مراکز بزرگ تجاری مانند سنگاپور و هنگ‌کنگ امری رایج است، اما این ارقام می‌توانند نشانه وابستگی شدیدتر به واردات مواد غذایی و کالاهای اساسی نیز باشند.

این نمودار، میزان وابستگی کشورها به واردات را بر اساس داده‌های بانک جهانی نشان می‌دهد.

وابستگی به واردات در دوران عدم قطعیت جهانی

وابستگی به واردات به یکی از موضوعات محوری در سیاست خارجی تبدیل شده است، زیرا بسیاری از کشورها در تلاش‌اند زنجیره‌های تأمین خود را کم‌ریسک‌تر کنند.

از جمله حوزه‌های تمرکز اصلی می‌توان به مواد معدنی حیاتی و نیمه‌رساناهای پیشرفته اشاره کرد. افزون بر این، کشورهای اروپایی برای کاهش وابستگی به نفت روسیه، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر را افزایش داده‌اند. به‌طور کلی، واردات در کشورهای اتحادیه اروپا معادل ۴۶ درصد تولید ناخالص داخلی است.

در ادامه، سهم واردات کالا و خدمات از تولید ناخالص داخلی به تفکیک کشورها نمایش داده شده است (بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۴ یا آخرین اطلاعات در دسترس).

رتبهکشورواردات به‌عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی (درصد)
۱هنگ‌کنگ (منطقه ویژه اداری)۱۷۸
۲لوکزامبورگ۱۶۰
۳سن‌مارینو۱۵۵
۴سنگاپور۱۴۴
۵جیبوتی۱۱۵
۶نائورو۱۱۱
۷سیشل۱۰۳
۸ایرلند۱۰۲
۹کیریباتی۱۰۲
۱۰مالت۱۰۰
۱۱سومالی۹۹
۱۲لسوتو۹۹
۱۳قبرس۹۳
۱۴امارات متحده عربی۹۲
۱۵اسلواکی۸۶
۱۶تیمور شرقی۸۵
۱۷قرقیزستان۸۴
۱۸ویتنام۸۴
۱۹کوبا۸۲
۲۰جزایر مارشال۸۲
۲۱پالائو۸۰
۲۲بلژیک۸۰
۲۳موریس۷۸
۲۴مالدیو۷۸
۲۵ارمنستان۷۶
۲۶آروبا۷۶
۲۷استونی۷۵
۲۸اسلوونی۷۵
۲۹مقدونیه شمالی۷۵
۳۰لبنان۷۴
۳۱کامبوج۷۲
۳۲کوزوو۷۲
۳۳میکرونزی۷۱
۳۴هلند۷۱
۳۵مجارستان۷۱
۳۶جزایر سلیمان۷۱
۳۷بحرین۷۰
۳۸مغولستان۷۰
۳۹لیتوانی۶۹
۴۰نامیبیا۶۸
۴۱لتونی۶۷
۴۲بلاروس۶۷
۴۳تایلند۶۷
۴۴مونته‌نگرو۶۶
۴۵مالزی۶۶
۴۶تونگا۶۵
۴۷جمهوری چک۶۳
۴۸سوئیس۶۲
۴۹دانمارک۶۱
۵۰کرانه باختری و غزه۶۰
۵۱برونئی دارالسلام۵۸
۵۲صربستان۵۸
۵۳نیکاراگوئه۵۸
۵۴هندوراس۵۸
۵۵مولداوی۵۷
۵۶اردن۵۷
۵۷لیبی۵۷
۵۸گینه۵۶
۵۹تونس۵۶
۶۰گرجستان۵۶
۶۱کرواسی۵۵
۶۲بوسنی و هرزگوین۵۴
۶۳کیپ‌ورد (کابو ورد)۵۴
۶۴بلغارستان۵۴
۶۵بلیز۵۴
۶۶اسواتینی۵۴
۶۷بوتان۵۳
۶۸اتریش۵۳
۶۹موزامبیک۵۳
۷۰موریتانی۵۲
۷۱السالوادور۵۲
۷۲جمهوری دموکراتیک کنگو۵۲
۷۳سوئد۵۲
۷۴جزایر فارو۵۱
۷۵گرینلند۵۱
۷۶افغانستان۵۱
۷۷مراکش۵۰
۷۸ماکائو (منطقه ویژه اداری)۵۰
۷۹تایوان۴۹
۸۰ساموآ۴۹
۸۱عمان۴۹
۸۲تاجیکستان۴۸
۸۳اوکراین۴۸
۸۴لهستان۴۸
۸۵یونان۴۸
۸۶پلی‌نزی فرانسه۴۶
۸۷پرتغال۴۴
۸۸بوتسوانا۴۴
۸۹ایسلند۴۴
۹۰سنگال۴۳
۹۱آلبانی۴۳
۹۲پورتوریکو (ایالات متحده)۴۳
۹۳رومانی۴۲
۹۴فنلاند۴۲
۹۵باهاما۴۱
۹۶جمهوری کنگو۴۰
۹۷کره جنوبی۴۰
۹۸فیلیپین۴۰
۹۹پاراگوئه۴۰
۱۰۰پاناما۳۹
۱۰۱رواندا۳۹
۱۰۲کویت۳۸
۱۰۳ازبکستان۳۸
۱۰۴مکزیک۳۸
۱۰۵آلمان۳۸
۱۰۶جمهوری آذربایجان۳۷
۱۰۷کومور۳۴
۱۰۸غنا۳۴
۱۰۹فرانسه۳۴
۱۱۰نروژ۳۴
۱۱۱گامبیا۳۳
۱۱۲عراق۳۳
۱۱۳نپال۳۳
۱۱۴اسپانیا۳۳
۱۱۵کاستاریکا۳۳
۱۱۶کانادا۳۳
۱۱۷قطر۳۲
۱۱۸بورکینافاسو۳۲
۱۱۹بریتانیا۳۲
۱۲۰ماداگاسکار۳۲
۱۲۱گواتمالا۳۱
۱۲۲جمهوری آفریقای مرکزی۳۱
۱۲۳مالاوی۳۱
۱۲۴ایتالیا۳۰
۱۲۵شیلی۳۰
۱۲۶آفریقای جنوبی۳۰
۱۲۷جمهوری دومینیکن۲۹
۱۲۸کالدونیای جدید۲۹
۱۲۹ایران۲۹
۱۳۰زامبیا۲۸
۱۳۱گابن۲۷
۱۳۲مالی۲۷
۱۳۳ترکیه۲۷
۱۳۴گینه بیسائو۲۷
۱۳۵اکوادور۲۷
۱۳۶نیوزیلند۲۶
۱۳۷اسرائیل۲۶
۱۳۸اوگاندا۲۶
۱۳۹قزاقستان۲۶
۱۴۰عربستان سعودی۲۶
۱۴۱بولیوی۲۶
۱۴۲گینه استوایی۲۵
۱۴۳ساحل عاج۲۵
۱۴۴اروگوئه۲۴
۱۴۵ژاپن۲۴
۱۴۶هند۲۳
۱۴۷زیمبابوه۲۳
۱۴۸سیرالئون۲۳
۱۴۹مصر۲۳
۱۵۰برمودا۲۳
۱۵۱کنیا۲۳
۱۵۲پرو۲۳
۱۵۳نیجر۲۳
۱۵۴استرالیا۲۳
۱۵۵سریلانکا۲۳
۱۵۶بنین۲۲
۱۵۷تانزانیا۲۲
۱۵۸کلمبیا۲۱
۱۵۹اندونزی۲۰
۱۶۰الجزایر۲۰
۱۶۱آنگولا۱۹
۱۶۲هائیتی۱۹
۱۶۳کامرون۱۹
۱۶۴چاد۱۸
۱۶۵برزیل۱۸
۱۶۶روسیه۱۸
۱۶۷پاکستان۱۷
۱۶۸چین۱۷
۱۶۹بنگلادش۱۶
۱۷۰ایالات متحده آمریکا۱۴
۱۷۱آرژانتین۱۳
۱۷۲اتیوپی۱۲
۱۷۳ترکمنستان۱۱
۱۷۴ونزوئلا۹
۱۷۵سودان۱

هنگ‌کنگ با نسبت واردات به تولید ناخالص داخلی ۱۷۸ درصد، بالاترین رقم جهان را ثبت کرده است که عمدتاً ناشی از نقش این منطقه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز صادرات مجدد جهان است.

بیش از نیمی از کالاهای بازصادرات‌شده از هنگ‌کنگ منشأ چینی دارند و پیش از ارسال به سایر نقاط جهان از این منطقه عبور می‌کنند. در مجموع، ارزش بازصادرات هنگ‌کنگ از مرز نیم تریلیون دلار فراتر می‌رود.

سنگاپور نیز با نسبت ۱۴۴ درصد، اقتصادی مشابه و مبتنی بر بازصادرات یا «انترپوت» به شمار می‌رود.

در همین حال، کشورهای جزیره‌ای مانند قبرس، کوبا و تایوان به دلیل محدودیت تولید داخلی، وابستگی بیشتری به واردات دارند. در کوبا، تا ۸۰ درصد مواد غذایی از خارج وارد می‌شود که عمدتاً از هلند و اسپانیا تأمین می‌گردد.

علاوه بر این، تایوان به‌شدت به واردات انرژی وابسته است و بخش عمده نفت مورد نیاز خود را از خاورمیانه تأمین می‌کند. این کشور همچنین میلیاردها دلار فرآورده‌های نفتی از روسیه وارد می‌کند که از نهاده‌های کلیدی در صنعت تولید نیمه‌رساناها به شمار می‌روند.

در آمریکای شمالی، مکزیک با نسبت ۳۸ درصد بالاترین سهم واردات به تولید ناخالص داخلی را دارد و پس از آن کانادا با ۳۳ درصد قرار می‌گیرد. با وجود ثبت واردات ۳٫۴ تریلیون دلاری در سال ۲۰۲۴، ایالات متحده با نسبت ۱۴ درصد، ششمین وابستگی پایین به واردات در جهان را دارد؛ موضوعی که به اندازه بزرگ اقتصاد و تنوع تولید داخلی آن بازمی‌گردد.

در پایین‌ترین سطوح نیز کشورهایی مانند سودان با ۱ درصد و ونزوئلا با ۹ درصد قرار دارند؛ جایی که بحران‌های مداوم و فساد، جریان‌های تجاری را به‌شدت مختل کرده است.

واردات در ایران در سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۲۹ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور را به خود اختصاص داده که ایران را از این نظر در رتبه ۱۲۹ جهان قرار داده است.

به طور خلاصه میتوان گفت که در سطح جهانی، ارزش کالاها و خدمات وارداتی معادل ۲۸ درصد از تولید ناخالص داخلی است.

با وجود واردات ۳٫۴ تریلیون دلاری کالا، ایالات متحده یکی از پایین‌ترین نسبت‌های واردات به تولید ناخالص داخلی را دارد که دلیل آن بزرگی و تنوع بالای اقتصاد این کشور است.

چندین اقتصاد جزیره‌ای کوچک، نسبت واردات به تولید ناخالص داخلی بسیار بالایی دارند؛ از جمله کوبا با ۸۲ درصد و تایوان با ۴۹ درصد که این موضوع ناشی از محدودیت تولید داخلی است.

مطالب مرتبط:

پیامدهای جنگ بر شاخص‌های اقتصادی

بازآرایی نظم اقتصادی غرب آسیا در دوران پساجنگ

بازگشت شکاف به اقتصاد جهان

اشتراک گذاری:



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *